Koninklijke Marine: verschil tussen versies

26 bytes toegevoegd ,  7 jaar geleden
(samenstelling en geschiedenis terug in infobox, infobox is juist samenvattend. Bronfix)
In het begin van de jaren 1930 was het vlootplan ''Deckers'' aangenomen - de toenmalige Minister van Marine. Een bouwprogramma voor 1 [[Hr. Ms. De Ruyter (1936)|lichte kruiser]], 2 flottieljeleiders, 4 [[Gerard Callenburghklasse|torpedobootjagers]] en enkele onderzeeboten. Niet alle schepen uit dit plan konden voorde oorlog gerealiseerd worden. De Koninklijke Marine ging de oorlog in met 3 lichte kruisers,<ref>''De '''[[Hr. Ms. Java|Java]]''', '''[[Hr. Ms. Sumatra (1926)|Sumatra]]''' en '''[[Hr. Ms. De Ruyter (1936)|De Ruyter]]''', die alle drie in de oorlog werden vernietigd.''</ref> 2 flottieljeleiders,<ref>''De beide flottieljeleiders, '''Tromp''' en '''Jacob van Heemskerck''', werden in het begin van de oorlog geherclassificeerd als (lichte) kruisers. Beide hebben de oorlog overleefd.''</ref> acht torpedobootjagers,<ref>''Van de 8 torpedobootjagers van de [[Admiralenklasse]] ging er 1 verloren tijdens de meidagen in [[1940]]. 4 torpedobootjagers van de [[Callenburghklasse]] waren in aanbouw waarvan 1 - de '''Isaac Sweers''' - naar Engeland werd versleept en werd afgebouwd. Alle torpedobootjagers zijn in de oorlog tot zinken gebracht.''</ref> ook een klein aantal [[Fast Attack Craft|torpedoboten]] en kanonneerboten en een twintigtal onderzeeboten.
 
Tijdens de oorlog zetten eenheden van de marine de strijd tegen [[Duitsland]] en [[Japan]] voort in geallieerd verband. Nederlandse eenheden werden gecoördineerd vanuit het (opnieuw verzelfstandigde) Ministerie van Marine in [[Londen]] en de hoofdkwartieren op [[Sri Lanka|Ceylon]] en in Australië. Wereldwijd werden Nederlandse eenheden ingezet voor troepentransport, konvooien en acties op vijandelijke doelen. Er werden zware verliezen geleden, vooral bij de verdediging van Nederlands-Indië. Na de [[Eerste slag in de Javazee|Slag in de Javazee]] op [[27 februari|27]] en [[28 februari]] [[1942]], toen de Combined Striking Force van de [[American-British-Dutch-Australian Command|ABDACOM]] onder bevel van [[schout-bij-nacht]] [[Karel Doorman]] werd verslagen, was een grote rol van de marine niet meer mogelijk. Individueel bleven schepen, zoals de kruiser Tromp en meerdere onderzeeboten, in het Verre Oosten successen boeken. Zo zonken een klein aantal onderzeeboten, die in West-Australië waren gestationeerd, meer Japanse schepen in de eerste paar weken van de oorlog, dan de Britse en Amerikaanse marine gezamenlijk. Hiermee verdiende admiraal [[Helfrich]] zijn bijnaam "Ship-a-day Helfrich".[8] Zowel de Britten als de Amerikanen waren overigens van mening dat de aanpak van deze Nederlandse admiraal veel te agressief was. Later in de oorlog scoorden Nederlandse onderzeeboten nog enige opmerkelijke successen, waaronder het zinken van een [[Kriegsmarine]] [[U-boot]] in de [[Middellandse Zee|Middellandse zee]]. Relatief gezien werden echter de meeste van die successen geboekt in Aziatische wateren. Verder waren onderzeeboten ingezet in de Middellandse Zee en werden de kanonneerboten ''Flores'' en ''Soemba'' bij de landingen op Sicilië en later bij Normandië ingezet. Tijdens de oorlog kwamen naar Engels voorbeeld voor het eerst vrouwen (Marva's) in dienst. Pas in [[1981]] integreerde deze [[Marine Vrouwenafdeling]] geheel in de Koninklijke Marine.
 
=== Indonesië ===
31.448

bewerkingen