Raphael Pumpelly: verschil tussen versies

2 bytes verwijderd ,  7 jaar geleden
k
Taalunienaam
k (Robot: Verplaatsing van 3 interwikilinks. Deze staan nu op Wikidata onder d:q377078)
k (Taalunienaam)
'''Raphael Pumpelly''' ([[Owego]] ([[New York (staat)|New York]]), [[8 september]] [[1837]] – [[Newport (Rhode Island)]], [[10 augustus]] [[1923]]) was een [[Verenigde Staten|Amerikaans]] [[geoloog]] en [[ontdekkingsreiziger]].
 
Raphael Pumpelly werd in 1837 geboren in [[Owego]] ([[New York (staat)|New York]]), in die tijd een dorp van houthakkers. Na zijn middelbareschooltijd vertrok hij in 1854 met zijn moeder naar Europa. Tot 1860 verbleven beiden in Europa, waarbij een reeks van plaatsen en streken werd bezocht: [[Hannover (stad)]], [[Parijs (stad)]], [[Napels (stad)]], [[Florence (stad)]], [[Corsica]], [[Wenen]] en [[Freiberg (stad)]].
In 1861 kreeg de regering van de Verenigde Staten een verzoek van [[Japan]] om mijnbouwexperts te sturen voor de exploratie van ertsen op [[Hokkaido (Japan)]]. De Amerikaanse regering stuurde Pumpelly, maar diens werk werd ter plaatse ernstig bemoeilijkt door de krachtige anti-vreemdelingenhouding, ontstaan na de openstelling van Japanse havens voor vreemde mogendheden in 1854. Al na een jaar verliet Pumpelly Japan. Hij reisde naar [[China]] en arriveerde in 1863 in [[Shanghai]]. In China verrichtte hij geologisch onderzoek naar de aanwezigheid van steenkool en keerde in 1864 via [[Mongolië]] en [[Siberië]] terug naar de Verenigde Staten. Hij legde zijn ervaringen vast in ‘Across America and Asia’ (1871). Tijdens zijn reis door Centraal-Azië vond hij aanwijzingen voor de aanwezigheid van omvangrijke binnenzeeën in het geologische verleden. Het [[Aralmeer]] was een van de restanten van deze watermassa’s. Hij stelde ook vast dat de kracht van gletsjers niet voldoende geweest kon zijn om grote meerbekkens te vormen en hij formuleerde als verklaring het principe van het ‘langdurig verval’ (secular disintegration) van gesteentemassa’s. Het gedesintegreerde materiaal werd vervolgens door ijs, water en wind verplaatst. Door de wind werden de fijnste sedimenten meegenomen en zo ontstonden de dikke lösslagen in Noordwest China. Hij volgde hierin de theorie van [[Ferdinand von Richthofen]] die in 1877 stelde dat de wind verantwoordelijk was voor de lössafzettingen. Pumpelly publiceerde zijn bevindingen in ‘The relation of secular Rock-disintegration to Loess, Glacial Drift and Rock Basins’, American Journal of Science, 1879, 133-144
 
In 1866 werd Pumpelly benoemd tot hoogleraar mijnbouw in [[Harvard-universiteit|Harvard]], maar hij maakte weinig tijd vrij voor het onderwijs. Van 1865 tot 1877 was hij zeer actief met petrografisch onderzoek in de streek rond het het [[Lake SuperiorBovenmeer]]. Als een der eersten maakte hij gebruik van slijpplaatjes om met behulp van een microscoop de kristallijne structuur van mineralen te determineren
 
In 1871 werd hij aangesteld als staatsgeoloog in [[Missouri (staat)|Missouri]]. In de winter van 1872-73 nam hij door ziekte gedwongen ontslag.
In 1905 werd Pumpelly gekozen tot president van de Geological Society of America.
 
Pumpelly overleed op 86-jarige leeftijd in 1923 in [[Newport (Rhode Island)|Newport]] ([[Rhode Island (staat)|Rhode Island]]).
 
Het mineraal [[pumpellyiet]] is naar hem genoemd.
114.239

bewerkingen