Topkapıpaleis: verschil tussen versies

18.202 bytes verwijderd ,  8 jaar geleden
Tekstdump. Versie 39591672 van 81.246.251.107 (overleg) ongedaan gemaakt.
Label: Misbruikfilter: Experimenteren
(Tekstdump. Versie 39591672 van 81.246.251.107 (overleg) ongedaan gemaakt.)
{{Link GA|zh}}
{{Link FA|lv}}
 
Topkapi paleis
Inhoudstafel
 
• Waar
• Geschiedenis
• het heden
• keizers hek
• hek van salutasie
• hek van gelukzaligheid
• harem
• eerste binnen plaats
• tweede binnen plaats
• derde binnen plaats
• vierde binnen plaats
• buitenste tuin 1. waar?
 
het paleis is gelegen in Istanbul (turkije) . Het paleis staat op het Seraglio-punt en rond het paleis is de bospurus .
2. geschiedenis
Het paleis staat op de Seraglio-punt een kaap met een uitzicht over de Gouden Hoorn , Zee van Marmara en Bosporus . Het terrein is heuvelachtig en een van de hoogste punten in de buurt van de zee. Tijdens de Griekse en Byzantijnse periodes heeft daar de akropolis gestaan. Er is een Byzantijnse ondergrondse watertank in de Tweede Binnenplaats die gedurende de Ottomaanse periode werd gebruikt, alsook de resten van een kleine kerk, de zogenaamde Paleis-Basilika. De nabijgelegen kerk, de Aya Eirene , worden niet als deel van het Byzantijnse akropolis beschouwen, al staat het in de Eerste Binnenplaats.Na de Ottomaanse verovering en de val van Constantinopel in 1453 was vrijwel alleen een bouval over van het Grote Paleis van Constantinopel . De Ottomaanse hof is in eerste instantie in de "Oude Paleis" gevestigd, waar de Universiteit van Istanboel nu staan. Sultan Mehmet II heeft een betere locatie gezocht en besluit op het terrein van de Byzantijnse akropolis te bouwen. Hij heeft in 1459 opdracht gegeven voor een nieuw paleis te bouwen worden. Het is in eerste instantie het Nieuwe Paleis ( Yeni Sarayı ) genoemd om ze te onderscheiden van het oude paleis. Het is in de 19e eeuw hernoemen naar "Topkapi", naar het Topkapi-poort en-kuspaviljoen die niet meer bestaan.
 
 
3. het heden
Vandaag de dag is het Topkapi in gebruik als museum en één van de meest bezochte bezienswaardigheden in Istanbul. Je kunt zowel de harem als de schatkamer van het paleis bezoeken.Het paleis bestaat uit meerdere gebouwen die vier mooie binnenplaatsen omringen. De schatkamer is bijzonder interessant. Hier tref je o.a. de schitterende troon van Selek en de beroemde Topkapi dolk, die volledig belegd is met edelstenen. Adres & openingstijden Topkapi paleis & harem Als je het Topkapi wilt bezoeken dan is het verstandig al vroeg in de ochtend te gaan. Later op de dag zijn het museum en de harem erg druk.
Openingstijden Topkapi paleis en museum van 09.00 - 17.00 uur. De harem is geopend van 09.30 - 15.30 uur. Op dinsdag is het Topkapi gesloten voor bezoek.
Prijs Toegangsprijs: 20 YTL, plus 15 YTL voor de rondleiding door de harem
 
 
 
 
 
 
 
4. keizers hek
De hoofdstraat die naar het paleis leidt, is de Byzantijnen optoglaan Mese, vandaag Divan Yolu ("Straat van de Raad"). De Mese is in de Byzantijnse en Ottomaanse periodes gebruikt voor keizerlijke marsen. Dit leidt rechtstreeks naar de Aya Sophia en draait naar het noordwesten naar het Paleisplein waar de Fontein van Ahmet III staan. De sultan zou het paleis binnengaan door de Keisershek (Turks: Bab-ı Humayun ; Latijn : Porta Augusta ook bekend als de "Poort van de Sultan" (Turks: saltanat Kapısı ) aan het paleis zuidzijde. Deze massieve poort, die van 1478 dateert, is nu bedekt met 19de-eeuwse marmeren en leidt naar een hal met een hoge koepel. Het bovenste deel van het hek is versierd met vergulde Ottomaanse kalligrafie, met verzen uit de Koran en monogrammen van de sultans. De poort was overdag open en heeft toegang gebied tot de Eerste Binnenplaats
5. hek van salutasie
Het Hek van Salutasie ( Arabisch : Bab-us Selam ), ook bekend als de Middelste Hek (Turks: Orta Kapı ), leidt naar de Tweede Binnenplaats en het paleis. Deze geschulpte poort heeft twee grote agthoekige torens in een bouwstijl met Byzantijnse plaats Ottomaanse elementen, met het gevolg dat het onzeker is wanneer het gebouwd is. De poort is weerszijden rijkelijk versierd en het bovenste deel bevat religies inscripties en monogrammen van de sultans.Toegang was beperkt tot buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders, of anderszins voor officiële doeleinden. Alleen de sultan mag te paard door de poort reed, een traditie die zijn overgebleven uit de Byzantijnse periode.
 
 
 
6. hek van gelukzaligheid
Die Hek van Geluksaligheid (Bâbüssaâde of Bab-üs Saadet) is die ingang tot die Derde Binnehof. Dié binnehof was die private woongebied. Die hek het ’n koepel wat op marmerpilare rus. Dit versinnebeeld die teenwoordigheid van die sultan in die paleis.[19] Niemand mag sonder die sultan se toestemming deur die hek gegaan het nie. Selfs die grootvisier (voorsitter van die ministersraad) mag die hek net op sekere dae en onder sekere omstandighede gebruik het.
Die hek is waarskynlik in die 15de eeu tydens die bewind van Mehmet II gebou. Dit is 1774 onder sultan Mustafa III en onder Mahmut II in ’n rococo-styl versier. Dit is verder versier met verse uit die Koran. Die kante is mat barok-elemente en miniatuur-landskapskilderye versier.
Die sultan het hierdie hek en die Divan Meydanı-plein net vir spesiale seremonies gebruik. Hy het op godsdienstige en feestelike dae en met troonopvolgings voor die hek op sy troon gesit terwyl die onderdane en amptenare staande eer betoon het.[20]
Die sultans se begrafnisse is ook voor die hek gehou.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
7. harem
Die keiserlike harem (Harem-i Hümayûn) beslaan meer as 400 kamers langs die private woonkwartier van die sultan. Die sultan se ma het hier gebly, asook sy vroue, byvroue en kinders, die eunugs wat die harem bewaak het, die hoof-eunug en hulle bediendes.[26] Niemand behalwe hulle en die sultan mag in die harem gekom het nie. Elke groep het sy eie woonkwartier gehad wat om ’n binnehof gebou was. Hierdie kwartiere (daires) en die ander geboue in die harem is met gange en binnehowe verbind.
Die haremvleuel is eers in die laat 16de eeu aangebou. Dit het in die Tweede Binnehof uitgeloop en is mettertyd uitgebrei in die rigting van die Goue Horing. Dit was later ’n groot kompleks. Die oorspronklike gebou uit die 15de eeu en die dele wat tot in die 19de eeu aangebou is, weerspieël die stylontwikkeling in die ontwerp en versiering van die paleis.
Die harem is van die Tweede Binnehof af bereik met die Hek van Koetse (Arabalar Kapısı). Van die geboue hier benewens die woonkwartiere, is die Kaskamer, waar die harem se tesourie was, die Saal van die Reinigingsfontein, wat ’n ingangsportaal na die harem was, die skool vir die keiserlike prinse, die wagpos, waarmee die drie hoofdele van die harem verbind is: die Binnehof van die Vroue, die Binnehof van die Keiserinmoeder en die Goue Pad na die sultan se woonkwartier.
Die Keisersaal (Hünkâr Sofası), ook bekend as die Keisersofa, het die grootste koepel in die paleis en was die amptelike ontvangsaal van die sultan asook vir die sultan se vermaak. Die sultan se kroon staan ook hier. Daarnaas is die Private Kamer van Murat III, met een van die mooiste deure in die paleis, die Private Kamer van Ahmet I, wat ryklik versier is met İznik-teëls,[27] en die kleiner, maar kleurryke Private Kamer van Ahmet III.
 
 
 
 
8. eerste binnenplaats
Die Eerste Binnehof is die grootste en het gedien as ’n buitenste buurt of park. Die steil terrasse wat na die see lei, dateer van die Bisantynse tydperk. Dié binnehof, wat ook as die Paradehof bekend gestaan het, het funksionele geboue bevat, waarvan nog net die munt, die kerk Aya Irene en ’n paar fonteine oor is. Besoekers sou met die paadjie langs stap na die Hek van Salutasie en die Tweede Binnehof. Deftig geklede hofamptenare en soldate sou weerskante van die paadjie staan. Besoekers moes tussen die Eerste en die Tweede Binnehof van hulle perde afklim.
9. tweede binnenplaats
Agter dié hek was die Tweede Binnehof (II. Avlu) of Divan-plein (Divan Meydanı), ’n park vol poue en wildsbokke waar howelinge kon byeenkom.Die binnehof is omstreeks 1465 voltooi tydens die bewind van Mehmet II, maar het omstreeks 1525-1529 tydens die bewind van Süleyman I sy huidige voorkoms gekry.[14] Dit word omring deur die destydse hospitaal, bakkery, kasernes, stalle en harem in die noorde en kombuise in die suide. Aan die einde van die binnehof was die Hek van Geluksaligheid, wat gelei het tot die Derde Binnehof. Eenheid is geskep deur ’n aaneenlopende marmer-kolonnade.Verskeie artefakte uit die Romeinse en die Bisantynse tydperk soos doodskiste, doopvonte en pilare is tydens onlangse opgrawings op die paleisterrein gevind. Dit word in die Tweede Binnehof voor die kombuise uitgestal. Onder die binnehof is ’n watertenk wat van die Bisantynse tydperk dateer.Die kombuise.Die Tweede Binnehof is hoofsaaklik deur die sultan gebruik om oudiënsies te hou en reguitsprake te lewer. Dit is onder andere hier gehou om besoekers te beïndruk.Reg agter die Hek van Salutasie, aan die noordoostelike kant, word die keiserlike koetse in die destydse stalle uitgestal. Baie koetse is in die 19de eeu in die vorige stalle in ’n brand verwoes. Van die koetse wat gesien kan word, is ingevoer. Noord daarvan is die groot paleiskombuise.Die langwerpige kombuiskompleks (Saray Mutfakları) is ’n prominente deel van die paleis. Sommige van die kombuise is in die 15de eeu saam met die eerste deel van die paleis gebou. Hulle is tydens sultan Süleyman se bewind vergroot, maar het in 1574 afgebrand. Dit is daarna herbou en bestaan tans uit 10 geboue met koepels en hoë skoorstene. Kos is daagliks vir sowat 4 000 mense gemaak, ook vir die sultan en die harem. Meer as 800 personeellede het in die kombuise gewerk, en op godsdienstige feesdae tot 1 000.Die kombuise het slaapsale, baddens en ’n moskee vir die personeel bevat, maar die meeste daarvan het sedertdien verdwyn. In die kombuise is vandag ’n tentoonstelling van onder andere eetgerei, silwergeskenke en porseleinware. Chinese en Verre-Oosterse porselienware was gewild en is met kameel-karavane met die Syroete of seelangs vervoer. Die 10 700 stukke poseleinware wat hier ten toon gestel word, is skaars en waardevol[16] en word beskou as een van die beste versamelings in die wêreld.[1] Van die Sjinese porseleinware dateer van die Song- (13de eeu) en die Joean-dinastie (1280-1368), deur die Ming-dinastie (1368-1644) tot die Qing-dinastie (1644-1912). Die Japannese versameling is hoofsaaklik uit die 17de tot die 19de eeu.Die Keisersraadsaal (Dîvân-ı Hümâyûn) is waar die staatsministers, raadsministers (Dîvân Heyeti) en die Keisersraad vergader het. Dit is in die noordwestelike hoek van die binnehof geleë langs die Hek van Geluksaligheid. Die huidige gebou dateer van die bewind van sultan Süleyman, maar het sedertdien verskeie veranderings ondergaan, is beskadig en herstel ná ’n brand in 1665 in die harem, en is weer gerestoureer in die tyd van Selim III en Mahmut II.[17]Die Toring van Geregtigheid.Die Toring van Geregtigheid (Adalet Kulesi) is tussen die Keisersraadsaal en die harem geleë. Dit is verskeie verdiepings hoog en die hoogste gebou in die paleis. Dit kan duidelik van die Bosporus af gesien word. Dit is waarskynlik onder Mehmet II gebou en tussen 1527 en 1529 onder Süleyman I gerestoureer en vergroot.[18]Die toring versinnebeeld die ewige waaksaamheid van die sultan teen onreg. Almal moes die toring van ver af kon sien en veilig onder die sultan gevoel het. Die sultan kon ook van daar af oor die stad uitkyk. Die vensters het roosters voor gehad sodat die sultan kon uitkyk sonder om self gesien te word.Die gebou waarin wapens en wapenrusting tans uitgestal word, was aanvanklik een van die paleis se tesourieë. Dit is vermoedelik teen die einde van die 15de eeu gebou onder Süleyman I. Daarna is dit verskeie kere gerestoureer en verander. Die wapens wat hier ten toon gestel word, is een van die beste versamelings van Islamitiese wapens in die wêreld, met voorbeelde wat oor 1 300 jaar strek (van die 7de tot die 20ste eeu). Daar is vuurwapens wat deur die Ottomane self gemaak is, geskenke aan die sultans asook ander wat tydens verowerings gebuit is. Daar is ook swaarde, wapenrusting, helms en byle.
 
 
 
 
 
10. derde binnenplaats
 
Achter het Hek van Gelukzaligheid is de Derde Binnenplaats ( III. avlu ), ook genoemd de binnepaleis ( Enderûn Avlusu ), waar de sultan zijn tijd buiten de harem doorbracht. Het bestaat uit een weelderige tuin, omringd door de Geheime Raadsaal , nog een schatkist waar van de waardevolste schatten van het rijk werd gehouden, de harem en een paar paviljoene, met de bibliotheek van Ahmet III in het midden.De indeling is bepaald door Mehmet II en is ongeveer net zo groot als de Tweede Binnenplaats. De Hünername-miniatuur van 1584 wijst de Derde Binnenplaats en omringende gebied zoals dat net na voltooiing moest gelijk heeft. Hoofdingang van het Oudiënsiekamer. De Oudiënsiekamer is recht achter het Hek van Gelukzaligheid om te voorkomen dat mensen in de Derde Binnenplaats kan inkyk. Het rechthoekige gebouw is een Ottomaanse kiosk, omgeven door een zuilengalerij van 22 pilaren die het grote dak truss. Binnen is het hooftroonkamer en twee kleinere aangrenzende kamers.De sultan heeft hier de visiere, ambtenaren en buitenlandse ambassadeurs te woord gestaan. De visiere moesten hier hun verslagen aan de sultan voorleggen. Naar gelang van wat de sultan ervan dacht, heeft hij voor hen geschenken en hoge ambten gegeven of ze laten wurgen door doofstomme eunuchen. Ambtenaren hebben dus nooit wist of ze de kamer levend zou verlaten. De Veroweraarspaviljoen. De Veroweraarspaviljoen of-kiosk ( Fatih Köşkü ) en de arcade daarvoor is omstreeks 1460 onder sultan Mehmet II laten bouwen en is een van de oudste gebouwen in het paleis. Het is ook gebruikt om schatten en kunstwerken op te slaan.Het herbergt de Keizerlijke Schatkist ( Hazine-i amire ), een grote collectie kunstwerken, sieraden, erfstukken en geld. Sinds het paleis een museum geworden, worden dezelfde kamers gebruikt om de ware ten toon te stellen.De neoklassieke Enderûn-bibliotheek, ook bekend als de Bibliotheek van Ahmet III, is recht achter de Oudiënsiekamer gelegen. Dit is een goed voorbeeld van de Ottomaanse architectuur van de 18e eeuw. De buitenkant is bedekt met marmer. Het is gebouwd in de vorm van een Grieks kruis met een centrale hal met een koepel en drie rechthoekige inhammen. Het gebouw is op een lage kelder gebouwd om de waardevolle boeken tegen vocht te beschermen. De boeken zijn in ingebouwde kasten bewaard. De bibliotheek heeft meer dan 3 500 manuscripten gehad. Sommige hebben prachtige inlegwerk van Abalone en ivoor gehad. De Moskee van de Achaz is de grootste moskee in het paleis en een van de eerste gebouwen. De sultan en hofknape heeft hier aanbeden. In 1928 zijn de boeken van de Enderûn-bibliotheek hierheen verplaatst.
11. vierde binnenplaats
De Vierde Binnenplaats ( IV. avlu ), ook bekend als de Keizerlijke Sofa ( Sofa-ı Humayun ), was de meest private deel van de sultan en zijn familie woonkwartier. Er zijn verschillende paviljoene, kiosken, tuinen en terrassen.De binnenkant van de Besnydeniskamer.
In 1640 heeft sultan Ibrahim I de Besnydeniskamer ( Sünnet odası ) laten aanbouwen voor de besnijdenis van jonge prinsen. De binnen-en buitenkant is versierd met een gemengde collectie zeldzame tegels die gerecycleerd is. De kamer zelf heeft symmetrische afmetingen en is tamelijk ruim. De ramen hebben elk een kleine fontein.
De keizerlijke architect Hasan Aga onder sultan Murat IV heeft in 1635-1636 de aangrenzende Jerevan-kiosk ( Revan Köşkü ) en in 1638-1639 de Bagdad-kiosk ( Bağdat Köşkü ) gebouwd om de Ottomaanse veroveringen in Jerevan en Bagdad te vieren.
De vergulde Iftar-paviljoen of-kiosk ( İftariye Köşkü of İftariye Kameriyesi ) heeft een uitzicht over de Gouden Hoorn en trekt vandaag toeristen die foto's wil nemen. De sultan heeft zijn vast hier beëindigen en speciale cadeaus hier uitgedeeld. De marmeringang heeft in de tijd van sultan Ibrahim (1640-48) zijn huidige uiterlijk gekregen.
De rechtlijnige Terras-kiosk ( Sofa Köşku / merdiven Başı Kasrı ) is een uitkyktoring die in de tweede helft van de 16e eeuw gebouwd is. Het is in 1704 door sultan Ahmet III laten restaureren en in 1752 door Mahmut I in de rococo-stijl laten herbouwen. Het is de enige houtgebou in het binnenste deel van het paleis. Er is een hoofd-, gebeds-en verversingskamer. Hiervandaan zou de sultan naar sportevenementen en andere entertainment in de tuin kijken.De rechthoekige kamer van de Hoofarts ( Hekimbaşı odası ) dateert van de 15e eeuw en is het oudste gebouw in de Vierde Binnenplaats. Het is in de tijd van Mehmet II gebouwd als een wachttoren. Het heeft weinig ramen en de muren zijn bijna twee meter dik. De hoofarts heeft boven gebleven en onderging een apotheek.
De Grote Kiosk. De Grote Kiosk, ook bekend als de Mecidiye-kiosk of Kiosk van Abdul Mecid I ( Mecidiye Köşkü ), is in 1840 gebouwd en is de laatste grote toevoeging aan het paleis. Het is door Sultan Abdul Mecid I liet bouwen als een rust-en receptie vanwege de uitstekende ligging ervan met een panoramisch uitzicht over de Zee van Marmara en de Bosporus. De latere sultans zou hier blijven als ze Topkapi vanaf hun zeehaven-paleizen bezocht.
Langs de Grote Kiosk is een populair restaurant dat al door koningin Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk , Jackie Onassis , pres. Richard Nixon , de bokser Muhammad Ali en vele andere beroemdheden bezoeken is. [28] Het restaurant terras biedt een panoramisuitzicht over de Bosporus en de Aziatische deel van Istanboel. Talloze toeristen komen nemen hier foto's van de zee en de stad. De Terras-moskee, ook wel bekend als de Sofa-moskee ( Sofa Camii ), is door Mahmut II laten bouwen voor gebruik door het korps die bekend was als Sofa Ocağ . Het is in 1858 door Sultan Abdul Mecid I laten restaureren.
12. buiteste tuin
Recht om het complex, van de eerste tot de vierde Binnenplaats, is de buitenste paleistuin gelegen. Een deel hiervan werd bekend als de vijfde plaats. Toen de spoorlijn naar de Sirkeci-station in de late 19de eeuw gebouwd is, heeft de Kuskiosk, Pêrelkiosk en Marmerkiosk in de slag bleef. Alleen de Mandjiemakerskiosk is vandaag nog over.
Langs de Eerste Binnenplaats aan de stad de kant is het Gulhane-park , de oude keizerlijke rozentuin. Het park is open voor het publiek.
38.449

bewerkingen