Hans Sleeuwenhoek: verschil tussen versies

9 bytes toegevoegd ,  6 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
'''Hans Sleeuwenhoek''' ([[Zaandam]], [[26 augustus]] [[1939]]) was lang [[programmamaker]] en [[presentator]] bij [[Nederlandse Christelijke Radio Vereniging|NCRV]]-televisie.
 
Sleeuwenhoek bracht zijn jeugd door in [[Rotterdam]], studeerde aan het [[Marnix Gymnasium]] en verhuisde vervolgens met zijn ouders naar [[Breda]], waar hij op z’n 18e samen met een lokale vriend een [[huis-aan-huisblad]] begon. Dat werd een paar jaar later gekocht door de uitgever van het [[Stadsblad Utrecht|Stadsblad]] in [[Utrecht (stad)|Utrecht]], waarna Hans als journalist naar [[Den Haag]] vertrok. Hij werd stadverslaggever bij de christelijke [[Nieuwe Haagse Courant]], maar ging in 1962 over naar de [[NRCNieuwe Handelsblad|NRCRotterdamsche Courant]] (toen nog zonder Handelsblad), waar hij parlementair verslaggever werd.
 
In 1967 volgde de overstap naar de actualiteitenrubriek [[Hier en Nu]] van de NCRV-televisie. Na verloop van tijd werd hij vaste presentator bij die rubriek, maar maakte ook veel binnen- en buitenlandse reportages. Zijn film ''Moe we blijven altijd bij je!'' (over een Amsterdamse vrouw die in haar huis tien verstandelijk gehandicapte kinderen opving en verzorgde) werd in 1978 bekroond met de [[Premio Ondas]], de prijs voor de beste europese T.V.-[[documentaire]]. Hij maakte vervolgens een jaar later ook een spraakmakend interview met [[Claus van Amsberg|prins Claus]] over de [[Roddelblad|roddelpers]].
 
'''Hans Sleeuwenhoek''' ([[Zaandam]], [[26 augustus]] [[1939]]) was lang [[programmamaker]] en [[presentator]] bij [[NCRV]]-televisie.
 
Sleeuwenhoek bracht zijn jeugd door in [[Rotterdam]], studeerde aan het [[Marnix Gymnasium]] en verhuisde vervolgens met zijn ouders naar [[Breda]], waar hij op z’n 18e samen met een lokale vriend een [[huis-aan-huisblad]] begon. Dat werd een paar jaar later gekocht door de uitgever van het [[Stadsblad Utrecht|Stadsblad]] in [[Utrecht (stad)|Utrecht]], waarna Hans als journalist naar [[Den Haag]] vertrok. Hij werd stadverslaggever bij de [[Nieuwe Haagse Courant]], maar ging in 1962 over naar de [[NRC Handelsblad|NRC]] (toen nog zonder Handelsblad), waar hij parlementair verslaggever werd.
 
In 1967 volgde de overstap naar de actualiteitenrubriek [[Hier en Nu]] van de NCRV-televisie. Na verloop van tijd werd hij vaste presentator bij die rubriek, maar maakte ook veel binnen- en buitenlandse reportages. Zijn film ''Moe we blijven altijd bij je!'' (over een Amsterdamse vrouw die in haar huis tien verstandelijk gehandicapte kinderen opving en verzorgde) werd in 1978 bekroond met de [[Premio Ondas]], de prijs voor de beste europese T.V.-[[documentaire]]. Hij maakte vervolgens een jaar later ook een spraakmakend interview met [[Claus van Amsberg|prins Claus]] over de [[roddelpers]].
 
Vanaf 1981 presenteerde Sleeuwenhoek ruim tien jaar lang (in afwisseling met [[Henk Mochel]]) het discussieprogramma [[Rondom Tien]].
In 1991 werd hij als manager verantwoordelijk voor de informatieve en godsdienstige programma’s van de NCRV en verdween dus van het scherm.
 
In 1998 ging hij in de [[VUT]]Vervroegde (toenmaligeuittreding regelingen voor verplichte vervroegdeprepensioen|Vervroegde uittreding op 60-jarige leeftijd)]]. Sindsdien vult hij zijn dagen met veel vrijwilligerswerk (hij las o.m. tien jaar lang boeken in voor blinden) en bestuursfuncties (w.o. secretaris van het [[Nationaal Revalidatie FondsRevalidatiefonds]]).
 
Hans Sleeuwenhoek is al 50 jaar getrouwd, heeft drie kinderen en is grootvader van acht kleinkinderen
59.904

bewerkingen