Hiëronymus van Stridon: verschil tussen versies

7 bytes verwijderd ,  6 jaar geleden
k
Linkfix ivm sjabloonnaamgeving / parameterfix
k (Linkfix ivm sjabloonnaamgeving / parameterfix)
[[Bestand:Léonard de Vinci - Saint Jérôme 1.jpg|thumb|250px|De heilige Hiëronymus van [[Leonardo Da Vinci]]]]
 
'''Hiëronymus van Stridon''', volledige naam in het [[Latijn]]: ''Sophronius Eusebius Hiëronymus'' ([[Grieks]]: Εὐσέβιος Σωφρόνιος Ἱερώνυμος) ([[Stridon]] in [[Dalmatia|Dalmatië]], ca. [[347]] - [[Bethlehem]], [[30 september]] [[420]]) is één van de vier grote [[kerkvader]]s van het Westen. Zijn feestdag is [[30 september]] in de [[Rooms-katholieke Kerk]], in de [[Orthodoxe Kerk]] op 15 juni. In de christelijke iconografie wordt Hiëronymus vaak afgebeeld met een leeuw.
 
== Levensloop ==
Hij stamde uit een welgestelde familie en ontving zijn eerste opleiding te Rome. De ouders van Hiëronymus waren al christenen en zij stuurden hem naar Rome om er te studeren. Hij kreeg er les onder meer van de grammaticus [[Aelius Donatus|Donatus]], en [[Tyrannius Rufinus van Aquileia]] was zijn medeleerling. Met de klassieke auteurs raakte Hiëronymus zeer vertrouwd.
 
Na een verblijf te [[Trier]] ging hij te [[Aquileia]] een [[ascese|ascetisch]] leven leiden te midden van een groepje gelijkgezinden. Rond [[373]] wilde hij een pelgrimstocht naar [[Jeruzalem]] ondernemen, maar een ernstige ziekte hield hem lange tijd in [[Antiochië]]. Daar hoorde hij voordrachten van [[Apollinarius van Laodicea]] en hij leerde er ook perfect [[Grieks]]. Daarna trok hij zich een drietal jaar ([[375]]-[[378]]) terug in de woestijn in de buurt van [[Antiochië]], waar een monnik van joodse afkomst hem in het [[Hebreeuws]] onderrichtte. Zijn priesterwijding ontving hij in [[Antiochië]] door Paulinus, bisschop van deze stad. In [[Constantinopel]] woonde hij de voordrachten van [[Gregorius van Nazianze]] bij.
 
Tussen [[383]] en [[385]] verbleef Hiëronymus als secretaris en vriend van [[paus Damasus I]] te [[Rome (stad)|Rome]]. In opdracht van deze paus begon hij hier te werken aan een nieuwe vertaling van de [[Bijbel (christendom)|Bijbel]] in het [[Latijn]], de zogenaamde [[vulgaat]], omdat de tot dusver gangbare vertalingen niet meer voldeden inzake literaire vormgeving en correctheid. Na de dood van Damasus (11 december 384) begaf hij zich op reis naar de heilige plaatsen in Palestina, bezocht een maand lang [[Didymus de Blinde]], bracht een bezoek aan de monniken van de Nitrische woestijn en vestigde zich uiteindelijk in [[386]] te Bethlehem, waar hij tot zijn dood als kluizenaar leefde. Hij hield zich daar 34 jaar bezig met de wetenschap en leidde bovendien een [[klooster (gebouw)|klooster]].Tot de ascetische kring rondom hem behoorden ook adellijke dames als [[Marcella (heilige)|Marcella]], [[Asella van Rome|Asella]], [[Paula (heilige)|Paula]] en haar dochter [[Eustochium]]. Met Paula's steun werden er drie vrouwenkloosters en een mannenklooster gesticht, verder een kloosterschool waar hij over een grote bibliotheek kon beschikken.
 
== Deuterocanonieke boeken==
Een belangrijke reden waarom de [[deuterocanonieke boeken]] in de Bijbel verworpen werden door Luther, was de opinie van Hiëronymus, die ze aanvankelijk verwierp op basis van het feit dat ze niet in de Joodse canon voorkomen. St. Hiëronymus wijzigde echter zijn houding na de Afrikaanse concilies en verklaarde later dat hij nooit hun goddelijke inspiratie ontkende, maar enkel de bezwaren van de Joden uitdrukte tegen de Christenen.<ref>{{nl}} {{voetnootCiteer web | titel=Deutero-canonieke boeken in de Bijbel | uitgever=Defensio Fidei | url= http://defensiofidei.com/2011/05/05/artikel-deutero-canonieke-boeken-in-de-bijbel/ }}</ref>
 
== Werken ==
** Talrijke werken van Hiëronymus hebben een [[Dogmatiek|dogmatisch]]-[[Polemiek|polemisch]] karakter: vooral met Rufinus heeft hij een felle pennenstrijd gevoerd, onder meer over diens voorliefde voor de opvattingen van Origenes.
* '''Historische geschriften''':
** De grootste bekendheid genieten zijn ''De Viris illustribus'' uit 392. Hierin behandelde hij in het kort de levens van 135 hoofdzakelijk christelijke schrijvers (maar ook enkele vóór-christelijke en joodse schrijvers worden behandeld). In titel en opzet volgde hij daarbij het voorbeeld van [[Suetonius]]. Het is de oudste christelijke literatuurgeschiedenis los van de kerkgeschiedenis. Zijn bedoeling was de andersdenkenden te wijzen op de vele waardevolle christelijke tegenhangers die er bestonden.
** In zijn ''Chronica'' (''Kronieken'') zette Hiëronymus het werk van de Griekse schrijver [[Eusebius van Caesarea]] voort tot het jaar [[378]]. Het is een verzameling van feitenmateriaal en als dusdanig wel belangrijk, maar op literair vlak is het van minder importantie.
** Tot de [[hagiografie]] in geromanceerde vorm behoren zijn ''Vitae'' (''Levens'', nl. die ''van Paulus'', ''van Malchus'' en ''van Hilarion'') die, hoewel niet vrij van retorische opsmuk, zeer onderhoudend geschreven zijn.