Neurowetenschap: verschil tussen versies

4 bytes toegevoegd ,  8 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
k (Robot: Verplaatsing van 1 interwikilinks. Deze staan nu op Wikidata onder d:q207011)
Tijdens het Romeinse Rijk ontleedde de anatoom [[Galenus]] schapenhersenen. Uit het feit dat de [[kleine hersenen]] compacter zijn dan de [[grote hersenen]] concludeerde hij dat zij de bewegingen van spieren zouden moeten aansturen. De grote hersenen zouden dan de plek zijn waar gevoelens worden verwerkt, omdat ze zacht zijn. Een andere [[hypothese]] van Galenus was dat de hersenen kunnen functioneren door de beweging van vloeistof door de [[ventrikelstelsel|ventrikels]].
 
Rond het midden van de 17e eeuw werd grote vooruitgang geboekt op het gebied van de [[neuroanatomie]] door de Engelse anatoom [[Thomas Willis]] en de Vlaamse anatoom [[Andreas Vesalius]]. Zij ontkrachtten veel ideeën van Galenus en verhelderden vele feiten over de macrostructuur van humane en dierlijke hersenen. In de 18e eeuw toonde werk van [[Luigi Galvani]] aan dat het elektrisch stimuleren van een bepaalde zenuw van een ontlede kikker beweging tot stand brengt in de aangehechte spier. Galvani's werk heeft in de 19e eeuw geleid tot de ontdekking van [[membraanpotentiaal|membraanpotentialen]] en [[actiepotentiaal|actiepotentialen]].
 
Wetenschappers uit de 19e eeuw vroegen zich af of gebieden in de hersenen overeenkomen met specifieke functies, of dat de hersenen als één geheel functioneren. Werk van [[Paul Pierre Broca]], [[Karl Wernicke]] en [[Korbinian Brodmann]] liet uiteindelijk zien dat bepaalde gebieden van de hersenen overeenkomen met bepaalde functies. Hun werk toonde ook aan dat sommige functies, zoals spraak, lateraliseren; dat wil zeggen dat deze functies bestuurd worden door één hemisfeer, in plaats van allebei.