Quantitative structure-activity relationship: verschil tussen versies

Geen bewerkingssamenvatting
Men kiest een handelbare verzameling moleculen waarvan men experimenteel, in het laboratorium, de gewenste eigenschap(pen) bepaalt, uitgedrukt als een getalwaarde. Dat kan de biologische activiteit zijn (als men op zoek is naar een nieuw geneesmiddel), maar bijvoorbeeld ook de [[brekingsindex]] als men nieuwe kunststoffen wil ontwikkelen voor brillenglazen. Wanneer de gewenste eigenschappen al bekend en getabelleerd zijn voor een redelijk grote verzameling verbindingen, kan men die natuurlijk ook gebruiken. Het is ook mogelijk om deze eigenschappen op een computationele manier te berekenen.
 
Vervolgens berekent men voor ieder van die moleculen een verzameling kwantitatieve eigenschappen ([[descriptor]]en) en probeert men die met een [[regressie-analyse]] te [[Correlatie|correleren]] aan de gewenste eigenschap. Descriptoren kunnen in theorie iedere berekenbare (of al gemeten) eigenschap van een molecule zijn - van een eenvoudige descriptor als het aantal atomen in het molecule tot een gecompliceerde (en [[Computationele chemie|computationeel]] dure) als het energieverschil tussen de HOMO en de LUMO. Andere nuttige descriptoren zijn de [[polariseerbaarheid]], het [[dipoolmoment]], de [[activiteitscoëfficiënt]], het [[moleculair volume]], de [[octanol-water-partitiecoëfficiënt]] en het aantal acceptoren en donoren voor [[waterstofbrug]]gen.
 
Uiteindelijk bepaalt men een klein aantal descriptoren die het sterkst gecorreleerd zijn met de gewenste eigenschap en onderling niet te sterk gecorreleerd zijn (want dat geeft dubbele en dus overbodige informatie) en stelt men de QSAR op, die de gewenste eigenschap geeft als functie van die paar descriptoren. Bij geneesmiddelen kan dit bijvoorbeeld de berekening van een inhibitieconstante zijn.
 
Met die QSAR kan men dan voor de hele collectie kandidaat-moleculen (dat kunnen er duizenden zijn) een theoretische waarde voor de gewenste eigenschap bepalen, zodat men daaruit de meest veelbelovende kan halen die aan een nader onderzoek kunnen worden onderworpen. Omgekeerd kan men ook uit de QSAR bepalen welke descriptoren gunstig zijn voor de gewenste eigenschappen en op die manier moleculen selecteren of zelfs aangepaste moleculen proberen te maken.
131.676

bewerkingen