Kofunperiode: verschil tussen versies

8.618 bytes verwijderd ,  8 jaar geleden
Versie 37586788 van 87.211.78.140 (overleg) ongedaan gemaakt: SCHENDING AUTEURSRECHT site: http://www.uchiyama.nl/nggeschiedoverb.htm
(Versie 37586788 van 87.211.78.140 (overleg) ongedaan gemaakt: SCHENDING AUTEURSRECHT site: http://www.uchiyama.nl/nggeschiedoverb.htm)
[[Bestand:KofunTumulus.JPG|thumb|right|210px|Kofun-grafheuvel]]
De '''Kofunperiode''' (古墳時代, ''Kofun-jidai'') is de periode in de Japanse geschiedenis tussen circa 300 en circa 538. Het is genoemd naar de [[grafheuvel]]s die de meest in het oog springende aspect van de cultuur vormen. Historisch gezien komt het overeen met de opkomst van de [[Yamato (periode)|Yamato]]-staat.
Vanaf begin 4e eeuw tot begin 8e eeuw worden er veel grafheuvels (kofun) gebouwd en dit wordt dan ook de Kofun periode genoemd. De bekendste is die van keizer Nintoku, vlakbij Nara. Uit deze periode stammen ook de haniwa of kleine kleibeeldjes die bij de graven geplaatst werden. Waarschijnlijk waren dit kleine cilinders die rond de grafheuvels stonden, misschien om de heuvelgrond op de plaats te houden. Later werden deze cilinders meer en fraaier versierd.
Het is ook in deze tijd dat de clans (of "uji") ontstaan. Dit zijn clans of groepen van mensen die door bloedverwantschap bij elkaar horen. Er zijn belangrijke clans, zoals de Yamato-clan (de Yamato uji), waarvan de leden claimden dat ze van keizer Jinmu afstamden (zie overzicht keizers), en dus rechtstreeks afstamden van de goden (kami, zie Shintoïsme en Stichting van Japan). Deze groepscultuur is typisch Japans en speelt nog steeds een hele grote rol in het dagelijkse leven van de Japanner (zie De Japanner en de groep.) Omdat de belangrijkste bestuur- en cultuurontwikkelingen zich afspelen in Yamato, een groot gebied bij het huidige Kyoto en Nara, waar de Yamato-clan de belangrijkste clan was en Asuka een belangrijke plaats, wordt de kofun periode verder wel onderverdeeld in de Yamato periode (300 - 645) en de Asuka periode (645 - 710). Deze onderverdeling is nogal vaag. In de verschillende bronnen worden dan ook verschillende jaartallen gebruikt.
In het begin van de kofunperiode trokken Japanners naar Zuid-Korea en stichtte daar zelfs een soort kolonie, Mimana geheten, waar men overigens rond 560 weer werd uitgegooid. Men kan dit zien als de eerste interventie van Japan (eigenlijk alleen Yamato) in Korea. In Zuid-Korea waren een aantal koninkrijkjes, waarvan de belangrijkste Paekche, Silla en Koguryo waren. De Japanners hielpen Paekche tegen de andere koninkrijkjes. Rond de 5de eeuw, toen de Japanners toestemming hadden van China om zich militair leider van deze gebieden te noemen, was er veel verkeer tussen Zuid-Korea en Japan. Veel ambachtslieden kwamen, al of niet gedwongen, naar Japan en introduceerden zo vele facetten van de Koreaanse (Chinese) kunst en cultuur.
 
 
Prins Shôtoku
met twee zonen.
 
In het midden van de 6e eeuw, als shintô nog de enige godsdienst is (al heette het toen nog geen shintô, de naam shintô kwam pas later om onderscheid te maken met het boeddhisme), werd het boeddhisme vanuit Korea geïntroduceerd. In 552 (of 538, deze twee jaartallen vindt men in alle bronnen) stuurt de koning van Paekche in Zuid-Korea een boeddhabeeld en geschriften over boeddhisme naar Japan. De introductie van het boeddhisme zal, mede door verschillende ideeën van de verschillende clans, verstrekkende gevolgen hebben voor Japan. Clans die (shintô)kami in hun voorvaderen hadden (zoals de Nakatomi-clan) waren uiteraard tegen de introductie van het boeddhisme maar andere clans (zoals de belangrijke Soga-clan) hoopten zo meer macht te kunnen krijgen en waren juist voor de introductie. In 587 komt keizer Yômei (een voorstander van het boeddhisme) te overlijden. De voor- en tegenstanders van het boeddhisme leveren nu een strijd. Dit resulteerde in een veldslag (slag van Shigisan in 587) waarbij de tegenstander van het boeddhisme (Monobe Moriya) verslagen werd door Soga Umako. Het gevolg was dat de Soga-clan (ook wel de Soejima-clan genoemd), nu Sushun, de broer van Yômei en ook een voorstander van het boeddhisme, als nieuwe keizer konden installeren. Deze begon met het uitvoeren van allerlei hervormingen. Eén van de zonen van Yômei was prins Shôtoku (574-622, ook wel Shôtoku-taishi genoemd), die als kroonprins en tevens regent van zijn tante, keizerin Suiko, helpt bij het doorvoeren van die belangrijke hervormingen, waarbij de keizer veel macht krijgt. Dit is vastgelegd in de eerste grondwet van Japan, bestaande uit 17 artikelen, die in 604 wordt afgekondigd. Prins Shôtoku maakt zich heel sterk voor de invoering van het boeddhisme en hij haalt de contacten met China aan, hetgeen belangrijk is, juist voor die invoering van het boeddhisme. In 607 stuurt hij een delegatie o.l.v. Ono Imoko naar China en dit gebeurt in 608 nog eens. In 607 voert hij, na terugkomst van de eerste delegatie, de Chinese kalender in.
In China heeft men van 581-618 de Sui dynastie en van 618-907 de T'ang dynastie waarin de invloed van het confucianisme een rol speelde en deze invloeden komen dan ook naar Japan. Het confucianisme is echter geen religie maar meer een levenshouding. Het boeddhisme wordt op een typisch Japanse wijze aangepast zodat het eigenlijk naadloos aansluit en min of meer samengaat met het shintoïsme. De goden en hun rol worden meer afgestemd op die uit het shintôgeloof en mede daardoor kan het boeddhisme geaccepteerd worden. Het zal dan ook de belangrijkste godsdienst worden.
 
Taika hervormingen
Na de dood van prins Shôtoku (in 622) werd de Soga-clan steeds aanmatigender, Shôtoku's zoon (Yamashiro no Ôe) moest bijv. op hun bevel zelfmoord plegen.
Het gevolg was een staatsgreep in 645 waardoor de Soga-clan werd verdreven. De leiders van deze putsch, Nakatomi no Kamatari (614-669) en prins Naka no Ôe (626-671), werden de nieuwe machthebbers. Zij zetten een nieuwe keizer op de troon (keizer Kôtoku) en voerden nieuwe hervormingen door, die overigens in het verlengde lagen van de eerdere hervormingen ten tijde van prins Shôtoku. Deze hervormingen worden wel de Taika kaishin (Taika hervormingen) genoemd en waren naar Chinees voorbeeld opgesteld, dit in een poging om van Japan één geheel te maken.
Zo werd alle grond eigendom van de staat. Hierdoor verloor de heersende klasse weliswaar hun grond bezittingen, maar daartegenover stond wel weer gelegaliseerde zeggenschap over bepaalde gebieden en daardoor behielden ze wel hun macht.
Iedereen werd onderdaan van de keizer. Tot dusver stond eigenlijk elke uji (of clan) of stonen groepjes van uji min of meer op zichzelf en behoorden de leden van de uji alleen tot die uji of groepjes van uji. Nu werden allen min of meer verenigd als onderdaan van de keizer.
Er werd een belastingstelsel ingevoerd voor iedereen, alsmede bevolkingsregisters om het innen van de belastingen goed mogelijk te maken.
 
Omdat pas vanaf het jaar 645 gesproken kan worden van een vereniging onder één leider, de keizer, zijn velen tegenwoordig van mening dat eigenlijk pas vanaf die tijd gesproken kan worden van een 'keizer'. Tot die tijd kan men denken aan groepen van uji of clans, die zich tot koninkrijkjes hebben verheven, waarvan de leider van de grootste of belangrijkste clan (Yamato) zichzelf heeft uitgeroepen tot keizer. Overigens moet men bedenken dat hier het woord 'keizer' een poging tot een vertaling is van typisch Japanse begrip als Sumeragi of Sumeramikoto (ook wel uitgesproken als Tennô) naar een westers begrip. Later werden weer termen als Akitsumikami gebruikt, die, simpel gezegd, wijzen op een kami-achtergrond van de heerser.
 
Een andere wijziging in 645 betrof de invoering van het begrip 'nengô', ook naar Chinees voorbeeld. Men begon de verschillende perioden, die overigens niet noodzakelijkerwijs overeenkwamen met keizerlijke regeerperioden, te benoemen. Zo werd de periode 645-650 logischerwijs Taika genoemd en 650-655 Hakuchi. Tot en met 671 zijn er dan geen nengô, maar vanaf het jaar 672 tot heden worden de jaren onderverdeeld in perioden of nengô en deze kunnen worden gebruikt als jaaraanduiding.
 
De belangrijke stuwende kracht achter de genoemde hervormingen is Prins Naka no Ôe en deze wordt later zelf ook keizer (keizer Tenji, keizer van 662-671). De directe nazaten van deze keizer blijven aan het bewind, met als laatste in deze periode, keizerin Genmei (keizerin van 707-715), een dochter van Tenji.
Uit de Nakatomi-clan komt de Fujiwara-clan voort. Vlak voor het overlijden van Nakatomi no Kamatari verleent de keizer hem in 669 het recht om de familienaam Fujiwara te dragen en het is deze clan, die der Fujiwara's, die een hele belangrijke rol gaat spelen in de geschiedenis van Japan, te beginnen met de zoon van Nakatomi no Kamatari, Fujiwara no Fuhito (659-720).
 
In 645 werd dus de Soga-clan verslagen en komt de Nakatomi-clan aan de macht. Dit wordt later de Fujiwara-clan. Vandaar dat het jaar 645 als een belangrijk jaar wordt gezien:
de ondergang van de Soga-clan en het begin van de Fujiwara-clan.
 
De Nakatomi clan en dus de Fujiwara clan stammen direct af van Ame no koyane no mikoto. Deze Ame no koyana no mikoto is de eerste menselijke afstammeling van één van de shintôgoden en dus stammen de Fujiwara's direct af van de goden, net als de keizer.
 
De cultuur begint in de [[Kansai|Kinki]]-regio (het oude Japanse hoofdstedelijke gebied rond [[Kioto (stad)|Kioto]] en [[Osaka]]), maar breidde zich later uit tot in [[Kyushu]] en de [[Kanto (regio)|Kanto]] (het gebied rond [[Tokio]]). Het is gebaseerd op de oudere [[Yayoi-periode|Yayoi]]-cultuur, maar met nieuwe, vanuit het vasteland (Korea) overgenomen elementen. Naast de grafheuvels zijn de zwaar bewapende ruitertroepen nieuw. De opkomst van de grafheuvels geeft aan dat de Kofun-samenleving sterk [[aristocratie|aristocratisch]] was, veel minder egalitair dan de Yayoi-periode.
3.559

bewerkingen