Diffuse axonale beschadiging: verschil tussen versies

k (Robot: Verplaatsing van 5 interwikilinks. Deze staan nu op Wikidata onder d:q2658686)
Een [[axon]] is de enige (meestal lange) uitloper van een cel die het zenuwsignaal transporteert van de ene [[zenuwcel]] naar een andere, naar een spiercel of naar een kliercel. Is deze uitloper beschadigd of vernietigd dan kan een zenuwsignaal niet meer doorgegeven worden naar een andere cel. Verlamming, gevoelsstoornissen enzovoorts zijn het gevolg indien er groepen van cellen beschadigd werden.
 
In het voorwetenschappelijk denken stelt men het zich zo voor dat er een ongeval is dat onmiddellijk schade veroorzaakt. Het kan inderdaad dat axonen onmiddellijk scheuren maar meestal is deze beschadiging geen abrupte gebeurtenis maar een evoluerende gebeurtenis, een proces. Het axon wordt meestal door rekking beschadigd, het [[cytoskelet]] (de "ruggengraat" ervan) wordt vervormd en het axon gaat op een of meerdere plaatsen zwellen en de doorlaatbaarheid van het membraan wijzigt zich zodat stoffen in toxische (giftige) hoeveelheden kunnen binnentreden. Het axon kan herstellen maar kan ook uiteindelijk aan de beschadiging ten onder gaan. Het ondergaat dan "[[walleriaansewallerse degeneratie]]", het lost zich als het ware op in zijn omgeving, zeer ruwweg vergelijkbaar met het oplossen van suiker in koffie.
 
DAI doet zich, in tegenstelling met andere traumatische hersenletsels, voor zonder dat het hoofd iets raakt of door iets geraakt wordt. Bovendien tendeert DAI, met de klassieke visualiserende radiografieën, zich "slechts" te tonen in de witte hersenstof, niet in de grijze [[hersenschors]] (cortex). Dit is in tegenstelling tot hersenletsels die door stootkrachten veroorzaakt zijn (zoals bijvoorbeeld een slag op het hoofd) die primair grijzestofletsels veroorzaken (en eventueel de er onmiddellijk aan aansluitend aanliggende witte stof).
Anonieme gebruiker