Prostaglandinen: verschil tussen versies

Geen verandering in de grootte ,  8 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
'''Prostaglandinen''' zijn een groep van [[hormoon]]achtige stoffen die op lokaal niveau ([[paracrien]]) werkzaam zijn in het reguleren van vele [[fysiologie|fysiologische processen]], zoals die bij [[ontsteking (geneeskunde)|ontsteking]]en, de verwijding en vernauwing van [[bloedvat]]en ([[vasodilatatie]] respectievelijk [[vasoconstrictie]]), [[pijn]], [[koorts]], [[long (orgaan)|long]]rijping, de [[bevalling]] en de [[bloedstolling]]. Voorts beschermen ze de [[maag]]wand tegen de [[maagzuur|zure maaginhoud]].
 
Prostaglandine E1 speelt een belangrijke rol in het openen, respectievelijk sluiten, van de [[ductus Botalli]] ([[ductus arteriosus]]) welke (deels) de [[foetale bloedsomloop]] bepaalt. Samen met de zuurstofspanning zorgt prostaglandine E1 voor het samentrekken van de spierwand van de [[Ductusductus Botalli]] waarna de neonatale – normale bloedcirculatie wordt opgestart.
 
Prostaglandinen behoren tot de grotere groep van de [[eicosanoïden]], een verzameling weefselhormonen die zijn afgeleid van [[arachidonzuur]], [[dihomogammalinoleenzuur]] (DGLA) (beide [[omega 6-vetzuren]]) of van [[eicosapentaeenzuur]] (een [[omega 3-vetzuren|omega 3-vetzuur]]). Andere leden van de eicosanoïden-familie zijn de [[leukotrieen|leukotriënen]], [[prostacycline]] en [[thromboxaan]].
 
[[Medicijn]]en die de productie van prostaglandinen remmen zijn de zogenaamde [[NSAID]]s. Deze stoffen dempen onder andere pijn en koorts, maar hebben meerdere bijwerkingen, zoals beschadiging van de [[maag|maagwand]] dat tot maagzweren en zelfs maagbloedingen kan leiden. Dit komt doordat ze ook de [[chemische synthese|synthese]] van prostaglandinesprostaglandinen remmen die betrokken zijn bij de opbouw van het [[maagslijmvlies]].
 
Bij de [[maagbroeders]] (''Rhinoderma''), een geslacht van uitgestorven [[kikkers]], werden [[prostaglandinenprostaglandine]]n uitgescheiden door de eitjes en larven om niet verteerd te worden. De maagbroeders slikten de eitjes door waarna de larven zich in de maag ontwikkelden tot kleine kikkertjes. Gedurende de ontwikkeling werd zo de spijsvertering stilgelegd en aten de kikkers niet.
 
{{Appendix|2=
71.301

bewerkingen