Alexios I Komnenos: verschil tussen versies

18 bytes verwijderd ,  8 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
k (r2.7.3) (Robot: interwiki gewijzigd van it:Alessio I di Bisanzio naar it:Alessio I Comneno)
k
Na de troonsafstand van [[Nikephoros III van Byzantium|Nikephoros Botaneiates]] werd Alexios, een neef van [[Isaäk I van Byzantium|Isaäk Komnenos]], keizer met steun van de militaire aristocratie. Hij had de steun van zowel de Douken als de Komnenen omdat hij trouwde met [[Irene Doukas]].
 
Alexios, een uitstekend politicus en diplomaat, werd keizer van een bankroet en wanhopig land. De [[Turken]] hadden vrijwel geheel Klein-Azië ingenomen en zout in de Byzantijnse wonden gewreven door in dat oude hartland een 'Sultanaat Rome' ([[Rumsultanaat (sultanaat)|RumRûm]] ('Rome') te vestigen met Iconium ([[Konya (stad)|Konya]]) als hoofdstad.
 
Verder dreigde er groot gevaar uit het westen. De laatste Byzantijnse bezittingen in Zuid-Italië waren nu in de handen van de [[Vikingen|Noormannen]] onder [[Robert Guiscard]] en zij hadden plannen het hele rijk over te nemen. Alexios had nauwelijks een leger, behoudens wat huurlingen (meest [[Angelsaksen]] <ref>Cf. {{Aut|J.J. Norwich}}, ''Byzantium, vol 3., 'The decline and fall'', Londen 1995, p. 19.</ref>), en geen geld om het te betalen. Met de vloot was het nog slechter gesteld. Om de Noormannen het hoofd te bieden deed Alexios een beroep op [[Venetië (stad)|Venetië]] en dat werkte probaat, maar de prijs was bijzonder hoog. Voortaan was de handel steeds meer in Venetiaanse handen en in feite werd het rijk langzamerhand gekoloniseerd. Byzantium zou die plaag nooit meer afschudden.
 
Nauwelijks was het Noormannenprobleem bezworen of de [[Petsjenegen]] op de [[Balkan (schiereiland)|Balkan]] begonnen een oorlog. Zij belegerden de hoofdstad en de [[emir van Smyrna]] ([[İzmir]]) stuurde zijn vloot om hen te helpen. De winter van [[1090]]-[[1091]] was een zware tijd voor de stad. Alexios deed een beroep op de [[Kumanen]], een Turks sprekend volk dat de Petsjenegen gevolgd was op de steppen van de [[Oekraïne]]. De Petsjenegen werden volledig vernietigd in de slag die volgde. In [[1094]] keerden de Kumanen zich echter tegen Byzantium maar werden verslagen.
 
In Anatolië ontstond veel onenigheid tussen de verschillende emirs. Om daar gebruik van te maken had Alexios meer huurlingen nodig en hij had dat genoemd in een brief aan [[paus Urbanus II]]. Deze gaf daar echter een geheel onverwachte en -wat Alexios betrof- ongewenste uitleg aan: in [[1095]] riep de paus op tot de [[Eerste Kruistocht]]. Het gevolg was dat een zeer ongeregelde menigte zich in naam van God (''Deus lo Vult!'') al plunderend een weg baande door het Byzantijnse rijk. Alexios zette hen zo gauw mogelijk de [[Bosporus]] over. Daarna kwam een deel van de hoge adel van het westen. Hoewel dit niet bijster Byzantijns was, stond Alexios erop dat zij aan hem een eed van trouw als [[leenman]] moesten afleggen. Tenslotte wilden zij zich op gebied vestigen dat Byzantium als zijn eigen territorium beschouwde, al was het 'tijdelijk' in handen van moslims. De edelen waren hier niet blij mee maar gaven uiteindelijk morrend toe en hielpen inderdaad Alexios om [[Nicea]] terug te veroveren. Alexios gebruikte dit succes om zijn gezag over de westkust van Klein-Azië te herstellen.
254.325

bewerkingen