Hoofdmenu openen

Wijzigingen

Geen verandering in de grootte, 6 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Proclus trachtte de meest uiteenlopende wijsgerige en godsdienstige voorstellingen te verenigen in één zorgvuldig uitgewerkt systeem. Dat systeem is opvallend door het grote aantal [[hypostasen]]. Hypostasen zijn zelfstandig bestaande werkelijkheden. In vergelijking met Plotinus, die drie hypostasen veronderstelde: het Ene, Geest, en Ziel, is het aantal hypostasen aanzienlijk uitgebreid. Proclus bracht allerlei onderverdelingen aan binnen die drie hypostasen. De meeste van die onderverdelingen bestonden in drieën.
 
Zijn religieuze opvattingopvattingen kwamen soms in de weg te staan van zijn natuurwetenschappelijke conclusies. Hij speelde bijvoorbeeld met het idee van [[Hipparchus (astronoom)|Hipparchus]] dat de [[zon]] het middelpunt van het [[zonnestelsel]] was en niet de [[aarde (planeet)|aarde]], om het idee dan te verwerpen op basis van een Chaldese bron, waar hij aan durfde te twijfelen. Toch laat hij in zijn ''Hypotyposis'' zien dat de beschrijving met 'epicycli' van [[Claudius Ptolemaeus|Ptolemeus]] en de 'eccentrics' van Hipparchus aan elkaar equivalent zijn.
 
Proclus schreef een commentaar op [[Euclides van Alexandrië|Euclides]]. Het is onze voornaamste bron van kennis van de vroege Griekse [[meetkunde]]. Hij had ook toegang tot vele werken die nu niet meer bestaan, zoals de werken van [[Eudemus van Rhodos|Eudemus]] en [[Geminus]], waaruit hij het een en ander citeert. Hoewel Proclus wellicht zelf niet zo veel aan de wiskunde bijdroeg, gaf hij een uitstekend overzicht van de duizend jaar ontwikkeling op dat gebied voor zijn tijd.
Anonieme gebruiker