Hoofdmenu openen

Wijzigingen

Geen verandering in de grootte, 6 jaar geleden
k
Links.
[[Bestand:Noordewier.jpg|thumb|Aaltje Noordewier-Reddingius]]
'''Aaltje Noordewier-Reddingius''' ([[Deurne (Nederlandse plaats)|Deurne]], [[1 september]] [[1868]] - [[Hilversum]], [[6 april]] [[1949]]) was een Nederlandse[[Nederland]]se [[klassieke muziek|klassiek]] [[zanger]]es ([[Sopraan (zangstem)|sopraan]]).
 
==Familie==
 
==Loopbaan==
Reddingius volgde van 1886 tot 1890 een opleiding aan het [[Conservatorium van Amsterdam|Amsterdamsch Conservatorium]], eerst piano bij [[Jean-Baptiste Charles de Pauw]] ([[piano (instrument)|piano]]), maar ze stapte al snel over op zang bij [[Johannes Messchaert]]. Reeds in 1888 [[debuut|debuteerde]] zij als [[lied]]zangeres in [[Hoorn (Noord-Holland)|Hoorn]] en kort daarna trad ze in [[Utrecht (stad)|Utrecht]] op als soliste in het [[oratorium]] ''Paulus'' van [[Felix Mendelssohn Bartholdy|Mendelssohn]] onder leiding van [[Richard Hol]]. Zij [tournee|toerde]] met een vriendin en trad ook met familieleden op.
 
Vanaf 1893 nam haar carrière een grote vlucht in binnen- en buitenland. Vooral in het oratorium-repertoire maakten haar vertolkingen grote indruk. Zij zong vaak de ''[[Missa Solemnissolemnis]]'' en de ''[[Symfonie nr. 9 (Beethoven)|Negende symfonie]]'' van [[Ludwig van Beethoven|Van Beethoven]] en de grote werken van [[Johann Sebastian Bach|Bach]] en [[Georg Friedrich Händel|Händel]]. Zij was een vaste gast tijdens de jaarlijkse uitvoeringen van de ''[[Matthäus-Passion (J.S. Bach)|Matthäus-Passion]]'' in het Amsterdamse [[Concertgebouw (Amsterdam)|Concertgebouw]] onder [[Willem Mengelberg]]. Bij [[recital]]s werd ze begeleid door onder meer [[Julius Röntgen]]. Tot haar kennissenkring behoorden [[Arthur van Schendel]], die zij in zijn zomerverblijf in [[Domburg (Nederland)|Domburg]] bezocht, en [[Alphons Diepenbrock]].
 
In de jaren dertig trok ze zich terug uit het concertleven, maar ze leidde nog vele zangers en zangeressen op. Een van haar laatste leerlingen was [[Aafje Heynis]]. In [[1949]] overleed ze in haar landhuis 'Nieuw-Deurne' te [[Hilversum]].
 
Het echtpaar Noordewier-Reddingius kreeg twee zonen. De jongste, de jonggestorven Michiel (1903-1930), was [[dwarsfluit|fluitist]] in het [[Koninklijk Concertgebouworkest|Concertgebouworkest]] en trad een enkele keer met zijn moeder op. De oudste zoon, Hendrik Jan (1894-1968), emigreerde naar de [[Verenigde Staten]], waar hij een Amerikaanse tak stichtte van het geslacht Reddingius. Leden van het geslacht Reddingius wonen ook in Nederland.
1.404

bewerkingen