Paul Verhaeghe: verschil tussen versies

23 bytes verwijderd ,  8 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
k (Versie 33775561 van EvilFreD (overleg) ongedaan gemaakt.)
k
{{wiu2}}
'''Paul Verhaeghe''' (5 november [[1955]]) is een Belgisch [[psychoanalyticus]], [[auteur]] en [[Sigmund Freud]]- en [[Jacques Lacan]]-kenner. Hij is [[hoogleraar]] en hoofd van de vakgroep Psychoanalyse aan de [[Universiteit Gent]]. Als auteur verwierf hij (ook internationaal) faam met ''Liefde in Tijden van Eenzaamheid'', ''Het einde van de psychotherapie'' en ''Identiteit''.
 
== Biografie ==
In 1998 verwierf hij faam met zijn bestseller ''“Liefde in tijden van eenzaamheid”''. In een [[analyse]] gaat Verhaeghe in op de tijdloze en de tijdgebonden achtergronden van wat mensen zowel beweegt als verlamt op het terrein van de [[erotiek]], en op de verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke seksuele fantasieën. Ook beschrijft hij Freuds tegenstelling tussen [[Eros (god)|Eros]] en [[Thanatos]] en wat het [[oedipuscomplex]] en macht daarmee te maken hebben. Tot slot gaat hij na waarom culturele veranderingen zoals de seksuele revolutie de man-vrouwverhouding niet alleen bevrijd maar ook problematischer gemaakt hebben.
 
Sedert 2000 gaat zijn belangstelling vooral uit naar de invloed van maatschappelijke veranderingen op psychologische en psychiatrische moeilijkheden. In 2009 publiceerde hij ''"Het einde van de psychotherapie"''. Heeft Freud afgedaan? Tegenwoordig wordt verondersteld dat alle [[psychische problemen]] zoals [[adhd]], [[depressie]], "[[burn-out"]], en [[persoonlijkheidsstoornis]], ziektesziekten zijn of gevolgen van erfelijke afwijkingen die met medicijnen te bestrijden zijn. Pillen in plaats van praten. Paul Verhaeghe neemt in dit boek krachtig stelling tegen deze ontwikkeling. De oorzaken van het groeiend aantal psychische problemen moeten niet gezocht worden in [[genen]] of [[neuronen]], maar in de manier waarop onze maatschappij met psychische problemen omgaat. Mensen gaan met andere problemen naar de psychiater dan vroeger, zijn minder dan voorheen geneigd tot [[introspectie]] en [[reflectie]]. De heersende pillenremedie bevestigt deze situatie. In "Het einde van de psychotherapie" pleit Verhaeghe voor een andere visie op de hedendaagse psychische problemen en een grondige herwaardering van de psychotherapie.
 
== Het neoliberale maatschappijmodel ==
Verhaeghe schreef sedert 1983 ontelbare [[publicaties]]. Sedert enkele jaren schrijft hij essays waarin hij het neoliberale maatschappijmodel haarfijn fileert en rekent hij af met de manier waarop wij ons [[economisch systeem]]hebben vormgegeven. Niet met de [[economie]] als dusdanig, maar met de neoliberale invulling daarvan.
 
Op 30 januari 2012, de avond van de nationale staking “We Strike Back”, was Verhaeghe de keynote speaker in het [[Kunstencentrum Vooruit]] in [[Gent]]. Verhaeghe stelde scherpe vragen over de gevolgen van het [[neoliberalisme]]. Hoe moeten we reageren? Wat zijn de alternatieven? Hoe valt alles weer in zijn plooi? En moeten we inleveren voor of tegen het neoliberalisme? Zijn betoog wordt gretig opgepikt door zowel de [[linkse politieke vleugel]] als de [[rechtse politieke vleugel]]. Vorig jaar kreeg hij de prijs voor het beste essay van de liberale denktank [["Liberales"]]. Ook de ondernemers van de Vlaams-Brusselse vereniging [["De Warande"]] raakten geboeid door zijn visie en hij werd er meerdere malen uitgenodigd als gastspreker.
 
In "Identiteit", uitgegeven in november [[2012]], dringt Verhaeghe door tot de maatschappelijke veranderingen die aan de grondslag liggen van het veranderlijke [[ik-gevoel]] waarvan de kern draait om drie problemen namelijk veranderingen in [[identiteitsvorming]], in normen en waarden en de consequenties van het neoliberalisme. Zijn [[visie]] "Wie wij zijn wordt bepaald door de context waarin wij leven", stemt tot nadenken en sedert het verschijnen van dit boek (reeds aan de tweede druk toe) is hij een veelgevraagd media-figuur.
88

bewerkingen