Gastro-oesofageale reflux: verschil tussen versies

820 bytes toegevoegd ,  8 jaar geleden
meer over operaties, met illustratie
(Johannesbroodpitmeel wordt niet standaard door alle pediaters voorgeschreven. Het gebruik ervan is controversieel. Sommige pediaters raden het af.)
(meer over operaties, met illustratie)
Hoewel oesofagale reflux bij gezonde personen ook kan voorkomen, kan het problematisch worden als er klachten door ontstaan of als er schade optreedt aan het slijmvlies van de slokdarm. De oorzaak ligt meestal in het feit dat de afsluiting aan de onderkant van de slokdarm net boven de maag (LES, lower esophageal sphincter) niet goed (meer) werkt. (Hoewel hier geen echte [[kringspier]] aanwezig is hoort er wel een functionele afsluiting te bestaan). Ook een [[middenrifsbreuk]] (''[[hernia diafragmatica]]'') kan aan reflux ten grondslag liggen. Bij mensen met een [[verstandelijke handicap|verstandelijke beperking]] komt oesofageale reflux vaak voor; bij een [[intelligentiequotiënt|IQ]] beneden de 50 heeft wel 52% er last van; als er ernstige bijkomende beperkingen zijn wordt dit 70% of nog hoger.
 
Het gevolg van veelvuldige reflux kan leiden tot een slokdarmontsteking ([[Refluxoesofagitis|oesofagitis]]), wat onbehandeld soms kan leiden tot verlittekening en vernauwing ([[stenose]]) en soms ook tot intestinale [[metaplasie]] van het slijmvlies van het onderste deel van de slokdarm. Als dit optreedt noemen we dit een [[Barrett-oesofagus]]). Deze laatste toestand kan soms leiden tot een [[adenocarcinoom]] van de slokdarm. Bij dergelijke patiënten wordt dan ook regelmatig een [[gastroscopie|scopie]] aanbevolen om een dergelijke ontaarding vroegtijdig te ontdekken.
Indien reflux wordt vermoed kan een slokdarmspiegeling ([[gastroscopie]]) worden verricht om te kijken of er door het maagzuur veroorzaakte schade is aan de slokdarm. Bij verdachte afwijkingen aan het slokdarmslijmvlies worden vaak kleine stukjes slokdarmweefsel weggenomen (biopten) om de eventuele graad van de slokdarm verandering [[metaplasie]] vast te stellen en maligniteit op te sporen. Soms verricht men een slokdarmdrukmeting (manometrie), vaak gecombineerd met een 24-uurs zuurmeting van de slokdarm waarbij de hoeveelheid zuur die in de slokdarm komt wordt gemeten en er gekeken kan worden of deze momenten samenhangen met momenten tijdens de meting dat er klachten optreden <ref>A.J. Bredenoord, J. Tack en A.J.P.M. Smout (2009): Functiestoornissen van het maagdarmkanaal, BSL, Houten</ref>. Belangrijk is, dat dit zonder zuurremmende medicijnen gebeurt, anders kan een vertekend beeld ontstaan. Bij een deel van de patiënten met klachten worden er geen afwijkingen gezien of gemeten tijdens de onderzoeken.
 
== Behandeling ==
In ernstige gevallen van refluxziekte kan, naast een heel scala van medicijnen (middelen die de maagzuurproductie stilleggen zoals [[protonpompremmer]]s en [[H2-antagonist]]en of het zuur binden) een zogenoemde [[Laparoscopie|laparoscopische]] fundoplicatie volgens Toupet <ref>[http://www.refluxziekte.nl/patienteninformatie-bij-toupet-fundoplicatie fundoplicatie]</ref> worden uitgevoerd. Deze operatie is een goede behandelingskeuze voor patiënten die niet goed geholpen zijn met zuurremmende medicijnen, het is echter belangrijk dat deze operatie wordt verricht door een chirurg met veel ervaring hierin. Veruit het grootste deel van de patiënten reageert echter wel goed op zuurremmende medicatie, en heeft geen operatie nodig. Refluxklachten komen zeer veel voor: [[maagzuurremmer]]s vormen van alle geneesmiddelen een van de grootste kostenposten in Nederland.
[[File:Watercolour of the Nissen-method.jpg|thumb|right|Een klassieke fundoplicatie volgens Nissen]]
{{meebezig}}
Veruit het grootste deel van de patiënten kan behandeld worden met medicijnen die de maagzuurproductie stilleggen, zoals [[protonpompremmer]]s en [[H2-antagonist]]en, of het zuur binden. Refluxklachten komen zeer veel voor: [[maagzuurremmer]]s vormen van alle geneesmiddelen een van de grootste kostenposten in Nederland.
 
In ernstige gevallen van de ziekte kan een chirugische ingreep worden toegepast, een zogeheten fundoplicatie (vouwen van de ''fundus gastricus'', de koepel van de maag). De klassieke methode is de fundoplicatie volgens Nissen, waarbij middels een gewone, open operatie de koepel 360 graden om de slokdarm gevouwen wordt<ref>{{cite journal |author=Nissen R |title=Eine einfache Operation zur Beeinflussung der Refluxoesophagitis |language=German |journal=Schweizerische medizinische Wochenschrift |volume=86 |issue=Suppl 20 |pages=590–2 |year=1956 |pmid=13337262}}</ref>. Tegenwoordig wordt meesal gekozen voor een een zogenoemde [[Laparoscopie|laparoscopische]] fundoplicatie volgens Toupet <ref>[http://www.refluxziekte.nl/patienteninformatie-bij-toupet-fundoplicatie fundoplicatie]</ref>, waarbij de koepel niet helemaal om de slokdarm wordt gevouwen, maar alleen langs de achterkant.
 
Fundoplicatie is een goede behandelingskeuze voor patiënten die niet goed geholpen zijn met zuurremmende medicijnen, het is echter belangrijk dat deze operatie wordt verricht door een chirurg met veel ervaring hierin. Veruit het grootste deel van de patiënten reageert echter wel goed op zuurremmende medicatie, en heeft geen operatie nodig.
 
== Baby's ==
4.813

bewerkingen