Irène Joliot-Curie: verschil tussen versies

1.878 bytes toegevoegd ,  8 jaar geleden
Uitbreiding biografie
k (r2.7.2+) (Robot: gewijzigd: la:Irene Joliot-Curie)
(Uitbreiding biografie)
| typeprijs = [[Nobelprijs voor de Scheikunde|Scheikunde]]
| jaar = 1935
| reden = "Voor haar synthese van nieuwe [[radioactiefradioactiviteit|radioactieve]] elementen."
| met = [[Frédéric Joliot-Curie]]
| voor = [[Harold Clayton Urey]]
| op = [[Peter Debye]]
| portaal = Scheikunde
}}
'''Irène Joliot-Curie''' ([[Parijs]], [[12 september]] [[1897]] – aldaar, [[17 maart]] [[1956]]) was een [[Frankrijk|Frans]] [[scheikundige]] en de dochter van [[Pierre Curie|Pierre]] en [[Marie Curie]].
 
== Biografie ==
De in [[Parijs]] geboren Irène Joliot-Curie raakte geïnspireerd door onderzoek naar radioactiviteit van haar moeder die daarvoor de [[Nobelprijs voor de Natuurkunde]] en de [[Nobelprijs voor de Scheikunde]] kreeg. Zijzelf ontving in 1935 de [[Nobelprijs voor de Scheikunde]] voor haar ontdekking van kunstmatige radioactiviteit. Marie en Irène Curie zijn tot nu toe de enige moeder en dochter die allebei de Nobelprijs kregen. In [[1926]] trouwde ze met [[Frédéric Joliot-Curie|Frédéric Joliot]] die de prijs samen met haar kreeg. Samen kregen ze in 1955 ook de [[Matteucci Medal]].
 
Tijdens de [[Eerste Wereldoorlog]] reisde Irène samen met haar moeder Marie naar het front. In ambulances die omgebouwd waren tot mobiele radiotherapeutische wagens, werden gewonde soldaten behandeld. Na de oorlog werkte ze als haar moeders assistent op het Radiuminstituut.
 
[[Bestand:Curie Joliot 1934 London.jpg|thumb|left|Irène + Frédéric (1934)]]
In 1926 trad ze in het huwwlijk met de scheikundige [[Frédéric Joliot-Curie|Frédéric Joliot]], die als assistent werkzaam was in het laboratrium van haar moeder. Elf maanden later werd hun dochter Hèlene geboren – die later een bekend natuurkundige werd en zou trouwen met Michel Langevin, de kleinzoon van [[Paul Langevin]]. Hun zoon Pierre, een bioloog, werd in 1932 geboren.
Het leven van Irène Joliot-Curie vertoont vele parallellen met dat van haar moeder, [[Marie Curie]]. Waar Marie niet politiek actief was, was Irène dit echter wel.
 
Samen met haar man deden ze onderzoek naar radioactiviteit, en dan met name de productie van kunstmatige radioactieve elementen. In 1934 weten ze [[borium]] te transformeren in radioactief [[Stikstof (element)|Stikstof]], [[magnesium]] in [[silicium]] en radioactieve isotopen van [[fosfor]] uit [[aluminium]]. Twee jaar daarvoor, in 1932, hadden ze ontdekt dat [[beryllium]] hoog-energetische straling uitzendt bij beschieting met [[alfadeeltje]]s. Aanvankelijk dachten ze dat dit een nieuwe vorm van [[gammastraling]] betrof maar kort na hun publicaties<ref>{{Citeer journal
|author=Irène Curie and Frédéric Joliot,
|year=1932
|title=Émission de protons de grande vitesse par les substances hydrogénées sous l’influence des rayons γ trés pénétrants
|journal=Comptes Rendus
|publisher=
|volume=194|issue=
|pages=273-275
|doi=}}</ref><ref>{{Citeer journal
|author=Irène Curie and Frédéric Joliot,
|year=1932
|title=Effet d’absorption de rayons g de très haute fréquence par projection de noyaux légers”
|journal=Comptes Rendus
|volume=194|issue=
|pages=708-711
|doi=}}</ref> in ''Comptes Rendus'' bewees [[James Chadwick]] dat deze straling uit [[neutron]]en bestond.
 
Het leven van Irène Joliot-Curie vertoont vele parallellen met dat van haar moeder, [[Marie Curie]]. Waar Marie niet politiek actief was, was Irène dit echter wel. Marie en Irène Curie zijn ook belangrijke figuren in de geschiedenis van de [[vrouwenemancipatie]]. Ze hebben beide veel dingen bereikt die voor vrouwen in die tijd nagenoeg onmogelijk waren. De beperkte toegang van vrouwen tot de universiteit hebben ze verbreed, hun carrières in de natuurkunde en baanbrekende ontdekkingen, de benoeming van Irène tot de eerste vrouwelijke minister in Frankrijk.
 
Net als haar moeder overleed Irène aan de gevolgen van [[leukemie]], door haar levenslange werk met radioactieve elementen.
Marie en Irène Curie zijn ook belangrijke figuren in de geschiedenis van de [[vrouwenemancipatie]]. Ze hebben beide veel dingen bereikt die voor vrouwen in die tijd nagenoeg onmogelijk waren. De beperkte toegang van vrouwen tot de universiteit hebben ze verbreed, hun carrières in de natuurkunde en baanbrekende ontdekkingen, de benoeming van Irène tot de eerste vrouwelijke minister in Frankrijk.
 
{{Appendix}}
{{Navigatie winnaars van de Nobelprijs voor de Scheikunde}}
 
45.256

bewerkingen