Pravda: verschil tussen versies

3 bytes toegevoegd ,  10 jaar geleden
k
typo
k (interpunctie)
k (typo)
De krant werd zwaar gecensureerd en de hoofdredactie stond in nauw contact met de Sovjet-leiders in [[Politbureau]] en [[Praesidium]] van de [[Opperste Sovjet]]. De krant bracht de partijleider dagelijks op de voorpagina, ook wanneer er geen nieuwswaardige feiten waren en bij de Sovjet-leiders werd in een artikel steeds opnieuw de complete aanduiding van hun functie genoemd. Dat maakte de ''Pravda'' tot een slecht leesbare krant. De journalisten moesten steeds opbeurend nieuws brengen over de Sovjet-Unie, haar bondgenoten en met name over de economie. Dat de lezing van de ''Pravda'' niet strookte met de werkelijkheid zorgde ervoor dat men deze krant, en de andere Sovjet-kranten, niet langer vertrouwde. Voor werkelijk nieuws waren de Sovjets, ook de leidinggevenden, aangewezen op de [[samizdat]], de gestencilde ondergrondse pers, en buitenlandse radiozenders zoals [[Radio Free Europe]], de [[British Broadcasting Corporation|BBC]]-Worldservice en de [[Voice of America]].
 
De ''Pravda'' was onmisbaar voor wie wilde weten hoe de vlag er in het Kremlin bijhing. Wanneer een prominent Sovjet-politicus niet of weinig werd genoemd betekende dat in de ogen van de "kremlin-watchers" dat hij in politieke problemen was gekomen. Ook zijn plek in een opsomming van personen en op een foto was een indicatie van zijn belang. [[ChroetsjovChroesjtsjov]] gebruikte een bondgenoot in de hoofdredactie van de ''Pravda'' om zijn rivaal [[Malenkov]] monddood te maken. Soms werd de ''Pravda'' gebruikt om een discussie te starten of juist te beeindigenbeëindigen. Dat was conform de begindelen van het "[[Democratisch centralisme]]" zoals dat door Lenin was geformuleerd. De Communistische Partij discussieerde onder toezicht van de partijleiding en wanneer er consensus was, of een vleugel zijn mening had doorgezet, werd het standpunt van boven naar beneden door de partijorganen doorgegeven.
 
Bij de discussies was de ''Pravda'' de vertolker van het standpunt van de partijorganisatie, de [[nomenklatura]]. Andere kranten en bladen waren de spreekbuis van de (niet erg invloedrijke) vakbonden, de Opperste Sovjet, de ministeries en de bureaucratie vonden in de [[Izvestia]] hun spreekbuis, de strijdkrachten of de KGB. De kranten waren door cliënilisme en patronage aan de machtige mannen in het Kremlin gebonden.