Culturele geografie: verschil tussen versies

15 bytes verwijderd ,  8 jaar geleden
k
Linkfix ivm sjabloonnaamgeving / parameterfix
k (r2.6.4) (Robot: toegevoegd: et:Kultuurigeograafia)
k (Linkfix ivm sjabloonnaamgeving / parameterfix)
 
==Begin 20e eeuw: Otto Schlüter==
 
[[Otto Schlüter]] ([[1872]]-[[1959]]) zag het landschap als het centrale object van de geografie. Alles wat daar niet onder valt, bracht hij onder bij de [[politieke geografie]]. Het ging om het zichtbare landschap, dat volgens hem in feite een afspiegeling is van de cultuur van de menselijke groep. Hij maakte een onderscheid tussen '[[cultuurlandschap]]' en '[[natuurlandschap]]', hoewel het onderscheid tussen deze twee typen niet altijd eenvoudig aan te geven is. Mede dankzij het werk van Schlüter ontwikkelde het landschapsbegrip zich tot een van de centrale aandachtspunten in de [[Duitsland|Duitse]] geografie van de eerste helft van de twintigste eeuw.
 
 
==1925-1970: Berkeley School==
 
Niet alleen in Duitsland heeft de cultuurlandschapsgeografie veel bijval gevonden, maar ook in de [[Verenigde Staten]] kreeg ze veel aanhangers. Een belangrijke rol in de ontwikkeling van de landschapsgeografie was hier weggelegd voor [[Carl Ortwin Sauer]] ([[1889]]-[[1975]]) en de Amerikaan van Nederlandse afkomst [[Jan O.M. Broek]] ([[1904]]-[[1974]]). Sauer vond dat geografen zich moesten concentreren op het landschap. De basis voor zijn visie op de geografie is te vinden in zijn [[oratie]] ''The morphology of landscape'' uit 1925, uitgesproken bij de aanvaarding van zijn aanstelling aan de [[Universiteit van Californië]] in [[Berkeley (Californië)|Berkeley]].
 
 
==Eind jaren tachtig: Culturele geografie==
 
Aan het einde van de jaren tachtig van de 20e eeuw onderging de sociale geografie andermaal ingrijpende veranderingen. Deze veranderingen staan nu bekend als de 'cultural turn': de groeiende betekenis van sociaal-culturele aspecten bij het analyseren en verklaren van ruimtelijke processen. Er was een gevoel van onvrede ontstaan over de radicale en [[marxisme|neo-marxistische]] benaderingen. Men zocht naar een aanpak die de beperkingen van het [[materialistisch determinisme|materialistische determinisme]] kon overstijgen (zoals bij de [[maatschappijkritische geografie]]) en die tegelijk theoretisch rijker was dan de benaderingen binnen de [[humanistische geografie]].
 
Binnen de nieuwe culturele geografie wil men de manier waarop landschappen worden weergegeven ter discussie stellen. Landschapsgeografen wenden zich hiervoor tot bijvoorbeeld de [[literatuurwetenschap]] of de [[semiotiek]] om te analyseren hoe het landschap 'gelezen' moet worden. In dit kader is er ook een groeiende aandacht voor het 'ruimteloos' (footloose) raken van economische en sociaal-culturele activiteiten waarbij oorspronkelijke lokale bindingen verloren gaan. Aan de Spaanse Costa’s verschijnen 'echte' Hollandse cafés, om maar een voorbeeld te geven.
 
{{Appendix|2=
{{bronnen|bronvermelding=
* B. Van Gorp, M. Hoff and H. Renes (eds), ''Dutch Windows. Cultural geographical essays on The Netherlands'', FRW, Universiteit Utrecht, 2003
* [[A.G.J. Dietvorst]] e.a., ''Algemene Sociale Geografie. Ontwikkelingslijnen en standpunten'', Unieboek, Weesp, 1984''