Hoofdmenu openen

Wijzigingen

+link
De namen Statenkwartier en Statensingel zijn ontleend aan de namen van nabije vestingwerken in de zgn. [[Linie van Dumoulin]]. Veel van deze versterkingen waren vernoemd naar politieke en geografische namen uit de tijd van de [[Republiek der Verenigde Nederlanden]], zoals ''Holland'', ''Zeeland'', ''Erfprins'' en ''Stadhouder''. Twee verdwenen bastions in dit gebied heetten ''Staten-Generaal'' en ''Raden van State''. Toen in de tweede helft van de 19e eeuw op de voormalige vestingwerken singels werden aangelegd, kregen die de namen van vroegere bastions: Prins Bisschopsingel, Hertogsingel, Fransensingel en in dit geval Statensingel.
 
Het gebied van het huidige Statenkwartier ging pas in de [[Late Middeleeuwen]] deel uitmaken van de stad Maastricht. In de tweede helft van de 14e eeuw werden de huizen, die toen al langs de hoofdwegen Brusselsestraat, Capucijnenstraat en Boschstraat stonden, bij de stad gevoegd door de bouw van de tweede middeleeuwse omwalling. Een groot deel van het tussenliggend gebied bleef toen nog lang onbebouwd, zoals te zien is op de [[Maquette van Maastricht]]. Enkele kloosters (o.a. de ''Beyart'', het Bogaardenklooster, de Capucijnen[[Kapucijnen]] en de [[Broeders Penitenten|Penitenten]]) bezaten hier uitgestrekte moestuinen en boomgaarden.
 
In de 19e eeuw ontwikkelde zich het noordelijk deel van de wijk (het huidige ''Sphinxterrein'') tot wat wellicht de bakermat van de [[Industriële Revolutie in Nederland]] genoemd kan worden. Daar bouwde [[Petrus Regout]] vanaf 1820 in snel tempo een groot industrieel complex op, met o.a. een glas- en kristalfabriek, een aardewerkfabriek, een meniefabriek, een potasfabriek, een spijkerfabriek en een geweerfabriek.
93.126

bewerkingen