Pierre Lescot: verschil tussen versies

24 bytes verwijderd ,  8 jaar geleden
k
Linkfix ivm sjabloonnaamgeving / parameterfix
k (r2.7.1) (Robot: toegevoegd: ro:Pierre Lescot)
k (Linkfix ivm sjabloonnaamgeving / parameterfix)
[[Bestand:Hotel de ville paris045.jpg|right|thumb|Standbeeld Pierre Lescot]]
'''Pierre Lescot''' de Lissy, seigneur du fief de La Grange du Martroy en seigneur van Clagny ([[Parijs]], [[1510]] - aldaar, [[1578]]) was een Frans renaissance-[[architect]] en [[kunstschilder|-schilder]]. Hij was de zoon van de procureur des Konings en werkte als architect onder [[Frans I van Frankrijk|Frans I]], [[Hendrik II van Frankrijk|Hendrik II]], [[Frans II van Frankrijk|Frans II]], [[Karel IX van Frankrijk|Karel IX]] en [[Hendrik III van Frankrijk|Hendrik III]]. Gedurende 32 jaar was hij de architect van het [[Louvre]].
 
 
== Realisaties ==
[[Bestand:FontaineDesInnocents01.jpg|right|thumb|Fontaine des Innocents]]
 
*Het doksaal van de [[Église Saint-Germain-l'Auxerrois]] (1541-1544). Dit werd vernietigd in 1750.
*Het [[Château de Vallery]] (1548)
*De ''Fontaine des Nymphes'' (1549), later [[Fontaine des Innocents]], werd aangepast in 1788 en 1860.
* [[Hôtel de Ligneris]] (1554). Het werd vervolledigd door [[François Mansart]] in de 17e eeuw en werd nadien [[Hôtel Carnavalet]] gedoopt.
 
=== Renovatie van het Louvre (1546 tot zijn dood) ===
Lescot bouwde alleen de zuidelijke helft van de westzijde en heeft zodoende gewerkt aan één van de hoogst aangeschreven, nog bewaard gebleven monumenten van de Franse renaissance gemaakt in de 'klassieke' fase, zo genoemd om deze periode te onderscheiden van die waarin gebouwen als het [[kasteel van Chambord]]<ref>"Het château de Chambord is een combinatie van stijlen. Het grondplan, de torentjes, de hoge daken en de lange schoorstenen doen denken aan het gotische Louvre, maar het ontwerp, later door Franse bouwmeesters sterk gewijzigd, is afkomstig van een Italiaan, een leerling van Giuliano da Sangallo. Het idee de vertrekken functioneel te groeperen is uit Italië geïmporteerd en werd in Frankrijk een traditie." uit JANSON, H.W., Wereldgeschiedenis van de kunst, De Haan: Houten, 1994, p. 496</ref> verrees. Bij de St. Pierre en te Chambord zijn elementen ontleend aan de vroege renaissance, terwijl Lescot zich liet inspireren door [[Bramante]] en diens opvolgers.
Lescots blok bevatte een trap aan het noordelijke gedeelte en twee ''Grandes Salles''. De trap was op zijn Italiaans. De lagere van de twee zalen, gekend als de 'Salle des Cariatides' geeft nog steeds een idee van zijn oorspronkelijke flair. De [[kariatide]]n nemen de plaats in van de pilaren, in wat eigenlijk enkel en alleen een ornamentele hall was. Dit was gekend als het 'Tribunal'. Lescot bouwde ook een hoekpaviljoen aan deze vleugel, die appartementen van de koning bevatten, ze kregen de naam 'Pavilion du Roi'.
[[Bestand:Louvre FranzI.JPG|right|thumb|Façade Pierre Lescot]]
 
====Stijl van de façade====
De façade is gedecoreerd met een variëteit in de behandeling van de vensters en met gedetailleerde zuilen en pilasters van de [[Korinthische orde|Korinthische]] en [[composietorde]]. De weelderigheid van deze sculpturale gevelbehandeling wordt versterkt door de figuren en reliëfs zowel binnen als buiten het gebouw, vervaardigd door beeldhouwer [[Jean Goujon]] (1510-1565?), van wie ook werk te zien is in Lescots [[Hôtel Carnavalet]] in Parijs (ca. 1545). De details van Lescots façade hebben een klassieke zuiverheid, maar onderscheiden zich van Italiaans bouwwerk. Ze danken hun karakter niet aan oppervlakkig toegepaste Italiaanse vormen, maar aan de synthese tussen het traditionele château en het renaissancepaleis. De halve zuilen zijn wel Italiaans, evenals de [[Fronton (bouwkunde)|fronton]]s van de ramen en de [[Arcade (architectuur)|arcaden]] van de benedenverdieping. De continuïteit van de façade wordt onderbroken door drie vooruitstekende delen of [[risaliet]]en, die de châteautorens hebben vervangen, terwijl het hoge dak tot de Franse tradities behoort. De verticale accenten zijn sterker dan de horizontale, een effect dat wordt versterkt door de smalle hoge ramen.
 
{{appendix|allesAppendix|2=
* {{Aut|DAUFRESNE, J.C.}}, ''Louvre & Tuileries, architectures de papier'', Brussel: Mardaga, 1987, pp. 20-21, 159
* {{Aut|HAUTECOEUR, L.}}, ''Histoire du Louvre: le château, le palais, le musée des origines à nos jours 1200-1928'', Paris: L’Illustration, 1940
* {{Aut|VYNCKT, R.J. van}}, ''International dictionary of architects & architecture. 2. Architecture'', Detroit: Saint James Press, 1993, pp. 237-241
* {{Aut|WATKIN D.}}, ''De westerse architectuur. Een geschiedenis'', Roeselare: Roularta Books, 2001
{{referentiesReferences}}
}}