Latijns-Amerikaanse literatuur: verschil tussen versies

Geen verandering in de grootte ,  7 jaar geleden
k
tekstcorrectie
k (r2.7.1) (robot Erbij: ko:라틴 아메리카 문학)
k (tekstcorrectie)
Gedurende de gehele periode van de kolonisatie was de geschreven cultuur bijna uitsluitend in handen van de kerk. Binnen deze context schreef [[Sor Juana Inés de la Cruz]] verdienstelijke poëzie en filosofische essays. Tegen het einde van de 18e en begin van de [[19e eeuw]] verscheen een duidelijk te onderscheiden [[creools]]e literatuur, waaronder ''"El Periquillo Sarniento"'' ([[1816]]), de eerste roman van [[José Joaquín Fernández de Lizardi]]. De "[[libertadores]]" waren zelf soms onderlegde schrijvers, zoals [[Simón Bolívar]] en [[Andrés Bello (persoon)|Andrés Bello]].
 
== 19de -eeuwse literatuur ==
De 19de eeuw was een periode waarin romans in de [[romantiek (stroming)|romantische]] of [[naturalisme (literatuur)|naturalistische]] traditie trachtten in te spelen op een gevoel van nationale trots. Ze concentreerden zich vooral op wat toen als een belangrijke kwestie werd ervaren: de grens tussen beschaving en barbarij. Auteurs die deze thematiek behandelden waren onder meer de Argentijnse [[Domingo Faustino Sarmiento]] met zijn "Facundo" (1845), de Colombiaan [[Jorge Isaacs]] met "María", de Ecuadoriaan [[Juan León Mera]] met "Cumandá" (1879) en de Braziliaan [[Euclides da Cunha (schrijver)|Euclides da Cunha]] met "Os Sertões" (1902). Deze werken vormen nog steeds de grondslag en nationale [[Literaire canon|canon]] van Spaanssprekende landen, die ook in hun schoolcurricula zijn terug te vinden. Een andere exponent van de 19de -eeuwse Latijns-Amerikaanse literatuur is [[José Hernández]] met zijn episch gedicht "Martín Fierro" (1872). Het verhaal van een arme [[gaucho]] die wordt opgeroepen om te gaan vechten aan de "frontier" tegen de indianen is een voorbeeld van de "[[gauchesque]]", een Argentijns poëziegenre dat het leven van de gaucho's als thema kiest.
 
== Modernismo ==
170.891

bewerkingen