Hoofdmenu openen

Wijzigingen

37 bytes toegevoegd, 7 jaar geleden
k
linkfix
Gromyko kwam in [[1939]], na [[Jozef Stalin|Stalins]] zuiveringen, bij het departement voor buitenlandse zaken, in de afdeling die voor de [[Verenigde Staten]] verantwoordelijk was. Hij werd al snel naar de Verenigde Staten gestuurd, en werkte daar als Sovjet-[[ambassadeur]] tot [[1943]]. Hij speelde een belangrijke rol in de coördinatie van de anti-Hitlercoalitie tussen de twee landen, en was prominent aanwezig bij gebeurtenissen zoals de [[conferentie van Jalta]]. Hij stond bekend als een uitstekend onderhandelaar met een ijzeren geheugen en een enorme ervaring. In het Westen kreeg hij de bijnaam 'Mr. Nyet' ('Meneer Nee'), voor zijn koppige manier van onderhandelen en de vele veto's die onder zijn bewind in de [[Veiligheidsraad van de Verenigde Naties]] door de Sovjetregering werden uitgesproken.
 
In 1946 werd hij afgevaardigde van de USSR in de Veiligheidsraad. Hij diende kort als ambassadeur in het [[Verenigd Koninkrijk]] in 1952-1953 en keerde daarna terug naar de Sovjet-Unie, waar hij minister van buitenlandse zaken werd. Deze functie vervulde hij 28 jaar lang. Hij was intensief betrokken bij de [[Cubacrisis]] en ontmoette in dit verband de Amerikaanse president [[John F. Kennedy]]. Gromyko hielp ook bij verscheidene andere afspraken en overleggingen. Gedurende de jaren onder [[Leonid Brezjnev|Brezjnev]] hielp hij met construeren van het beleid van ontspanning tussen de grootmachten en droeg hij bij aan het opstellen van het non-agressiepact met [[Bondsrepubliek Duitsland (1949-1990)|West-Duitsland]].
 
Gromyko werd gekozen in het [[Politbureau]] op 23 april 1973 en werd president van de Sovjet-Unie in 1985, als opvolger van de voortijdig overleden [[Konstantin Tsjernenko]]. Zijn functie als president was echter voornamelijk ceremonieel. Hij werd drie jaar later gedwongen af te treden vanwege zijn verzet tegen de hervormingen van [[Michail Gorbatsjov]]. Een jaar later overleed Gromyko in Moskou.
114.189

bewerkingen