Molenheide (Mierlo): verschil tussen versies

Geen verandering in de grootte ,  8 jaar geleden
k
Spelling
k
k (Spelling)
Een en ander bleek echter te groots opgezet, de luchtshows kon men ook van buiten het hek bewonderen en de vliegtuigen weigerden ook wel eens dienst. De economische crisis van de jaren '30 van de 20e eeuw maakte dat de mensen minder te besteden hadden en Lustoord Molenheide ging failliet. Een doorstart had geen resultaat en uiteindelijk werd het vliegveldje, evenals de rest van het gebied, beplant met dennenbos in het kader van de [[werkverschaffing]] en om aldus [[mijnhout]] te produceren voor de [[Kolenmijn#Steenkoolwinning in Nederland|Zuid-Limburgse steenkoolmijnen]].
 
Het terrein werd in [[1940]] aangekocht door [[Hub van Doorne|Van Doorne]]. Het restaurant ''Lido'' bleef bestaan en werd tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] vooral gefrequenteerd door hoge Duitse officieren. Veel anderen kwamen er niet, mede gezien de pro-duitseDuitse gezindheid van de eigenaar. Enkel een verzetsman kwam af en toe hazen en konijnen brengen om aldus een oogje in het zeil te houden en een oortje te luisteren te leggen. Ook [[Hub van Doorne]] zou daar echter herhaaldelijk al tafelend met de Duitsers zijn gezien, hetgeen het reeds bestaande conflict van hem met plaatsgenoot [[Antoon Coolen (1897-1961)|Antoon Coolen]] heeft versterkt.
 
Na de bevrijding bleef Lido nog doordraaien, maar nu als een plaats waar heren zich met dames van vederlichte zeden konden terugtrekken in de zogeheten "blauwe kamer", die per uur kon worden gehuurd. Ondertussen bouwde [[Piet van Doorne]] er zijn villa en liet vervolgens het Lido afbreken. Het terrein van het Lustoord werd aldus het particulier landgoed Reigerslo, zodat ook het Galgenven niet meer toegankelijk is voor het publiek. Het Wolfsven en omgeving is tegenwoordig een camping annex bungalowpark en er wordt nog steeds gezwommen.
26.039

bewerkingen