Nicolas Charles Oudinot: verschil tussen versies

57 bytes verwijderd ,  8 jaar geleden
enkele hoofdletters minder, cat
(enkele hoofdletters minder, cat)
[[Bestand:Nicolas Charles Oudinot by Robert Lefèvre.jpg|thumb|220px|Nicolas Charles Oudinot]]
'''Nicolas Charles Oudinot''', Hertog van Reggio ([[Bar-le-Duc (Meuse)|Bar-le-Duc]], [[25 april]] [[1767]] - [[Parijs]], [[13 september]] [[1847]]), , hertog van [[Reggio]], was sinds 1809 [[Maarschalkmaarschalk van Frankrijk]] en trad later in dienst van de [[Huis Bourbon|Bourbon]]s.
Oudinot was jarenlang betrokken bij het bestuur van de door Frankrijk geannexeerde Nederlanden.Door zijn tact en begrip had hij in Nederland veel vrienden gemaakt. Op 24 november 1816 benoemde Koningkoning [[Willem I der Nederlanden|Willem I]] deze Franse maarschalk daarom tot [[Commandeur (ridderorde)|Commandeurcommandeur]] in de [[Militaire Willems-Orde]].
 
Audinot werd achtereenvolgens Maarschalkmaarschalk van het Keizerrijk ''(Maréchal de l’Empire)'' en Maarschalkmaarschalk van Frankrijk ''(Maréchal de France)''. Zijn bijnaam was Le Bayard de l’Armée Française”. Hij ligt begraven in de crypte van de Dome des Invalides
 
Oudinot droeg tal van onderscheidingen. Hij behoorde op 11 december 1803 tot de eerste ridders in het [[Légion d'honneur|legioen van Eer]]. Op 14 juni 1804 werd hij [[Grootofficier]] en op 6 maart 1805 "Grand-Aigle de la Légion d’Honneur" of [[Grootkruis]] in deze orde. Ook onder [[Lodewijk XVIII van Frankrijk|Lodewijk XVIII]], [[Karel X van Frankrijk|Karel X]] en [[Lodewijk Filips I van Frankrijk|Lodewijk Filips]] was Oudinot lid van deze Franse orde. Hij werd in 18.. [[Kanselier (ridderorde)|Kanselierkanselier]] van het Legioen van Eer, een in Frankrijk zeer invloedrijke functie.
 
In de periode 1810 - 1812 was hij stadhouder-prins in de [[Koninktijk Holland|Hollandse]] [[Departementen van de Nederlanden|departementen]] onder Napoleon. Hij was de enige bestuurlijke beambte die direct met de keizer mocht communiceren.
 
Oudinot was geen groot bevelhebber maar in 1823 wisten de Fransen Spanje te veroveren, iets dat Napoleon niet was gelukt. Oudinot voerde het bevel over een van de divisies. Hij muntte uit in het leiden van de infanterie. Geen detail ontging hem en hij was even resoluut en gewiekst als de beste onder de maarschalken. Een leger leiden was teveel van hem gevraagd<ref>« Nicolas Charles Oudinot », in [[Charles Mullié]], Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850, 1852 </ref>.
 
Bij de begrafenis van de maarschalk werd de Nederlandse koning vertegenwoordigd door zijn daarvoor naar Parijs afgereisde [[adjudant (functie)|adjudant]] Jhr. [[H.A. van Karnebeek]].
 
 
== De onderscheidingen van Audinot ==
 
[[Bestand:Nicolas Charles Oudinot.png|right|220px|thumb|De Maarschalkmaarschalk draagt op dit portret van na 1815 de ster van het [[Légion d'honneur|Legioen van Eer]] met het portret van [[Hendrik IV van Frankrijk]]. De kleine kruizen zijn van het Legioen van Eer en de [[Orde van de Heilige Lodewijk]]]]
 
Napoleon I was ook [[Koningkoning van Italië]] en in die hoedanigheid benoemde hij zijn maarschalk op 23 september 1807 tot Ridderridder in de [[Orde van de IJzeren Kroon (Napoleontische Orde)|Orde van de IJzeren Kroon]] van Italië of "''(Chevalier de la Couronne de Fer")''.
 
Aan al deze Franse en Italiaanse onderscheidingen was een behoorlijk inkomen verbonden. Napoleon kocht op deze wijze de trouw van zijn maarschalken.
 
De Duitse bondgenoten van de Franse Keizerkeizer hebben Oudinot ook onderscheiden, zo was hij Commandeurcommandeur in de [[Militaire Orde van Sint-Hendrik]] van Saksen (5 februari 1808) en Grootkruisgrootkruis in de [[Militaire Max Jozef-Orde]] van Beieren (23 juni 1813).
 
Lodewijk XVIII verzekerde zich van de trouw van de naar hem overgelopen maarschalk met drie opeenvolgende benoemingen in de exclusieve Orde van de Heilige Lodewijk. Hij werd op 1 juni 1814 Ridderridder, op 24 september van dat jaar Commandeurcommandeur en op 3 mei 1816 Grootkruisgrootkruis.
 
Na de definitieve val van Napoleon eerden twee van de geallieerden Oudinot met hun orden. Hij werd Commandeurcommandeur in de [[Militaire Willems-Orde]], Ridderridder in de Hoge [[Orde van de Zwarte Adelaar (Pruisen)|Orde van de Zwarte Adelaar]], Ridder der Eerste Klasse of Grootkruis in de [[Orde van de Rode Adelaar]].
 
De Bourbonkoning [[Lodewijk XVIII van Frankrijk|Lodewijk XVIII]] nam Oudinot uiteindelijk op 30 september 1820 op in de [[Orde van de Heilige Geest]]. Daarmee werd de voormalige revolutionaire soldaat lid van een [[Aristocratie|aristocratische]] en [[reactionair]]e ridderorde.
 
De Spaanse veldtocht en zijn gouverneurschap van Madrid leverden hem een hoge onderscheiding op van de weer op zijn troon herstelde Spaanse koning , op 21 november 1823 werd Audinot Grootkruisgrootkruis in de [[Orde van Karel III]].
 
De laatste van de grootkruisen viel Audinot ten deel als dankbetuiging van de Russische Tsaar die verheugd was over het neerslaan van een democratische regering in Spanje. Audinot kreeg op 25 februari 1824 de versierselen van een Ridderridder der Eerste Klasse in de [[Orde van Sint-Vladimir]] uitgereikt<ref>Zie de veiling van de collectie op 28 juni 2005 in Lyon, Veilinghuis Chenu Scrive Bérard op http://jpalthey.free.fr/images/pdf/280605.pdf</ref>.
 
{{refs}}
 
{{DEFAULTSORT:Oudinot, Nicolas Charles}}
[[Categorie:Commandeur in de Militaire Willems-Orde]]
[[Categorie:Franse adel]]
[[Categorie:Frans generaal|Frans generaal]]
[[Categorie:Maarschalk van Frankrijk]]
[[Categorie:Frans vrijmetselaar]]
[[Categorie:Persoon in de napoleontische oorlogen]]
[[Categorie:Stadhouder]]
[[Categorie:Commandeur in de Militaire Willems-Orde]]
 
[[bg:Никола Удино]]
141.198

bewerkingen