De reis om de maan: verschil tussen versies

335 bytes toegevoegd ,  9 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
k (r2.7.1) (robot Erbij: el:Γύρω από τη Σελήνη)
== Plot ==
{{Leeswaarschuwing}}
Na succesvol te zijn afgevuurd uit de enorme [[Columbiad]], vliegt een kogelvormig projectiel met aan boord Barbicane, Nicholl en Michel Arden en twee honden recht op de maan af. De reis zal vijf dagen gaan duren. Onderweg passeert de groep een kleine meteoriet die gegrepen is door de [[zwaartekracht]] van de aarde en nu een soort tweede maan geworden is. Een van de honden, Wachter, overleeft de start niet en zijn lijkt wordt overboord gegooid.
 
De astronauten ontdekken dat de zwaartekracht van de nieuwe maan het projectiel uit zijn baan heeft gebracht, waardoor ze niet op de maan zullen belanden maar in een baan eromheen. De heren besluiten er het beste van te maken en tijdens de cirkel om de maan zoveel mogelijk geografische observaties te doen. Door een ongelukje met de zuurstoftoevoer vallen ze ten prooi aan [[zuurstofvergiftiging]] waardoor ze zich als dronkaards gedragen tot de zuurstoftoevoer weer genormaliseerd is.
 
Het projectiel duikt over het noordelijk halfrond van de maan en belandt aan de schaduwzijde. De astronauten ervaren de intense kou van de schaduwzijde van de maan, totdat het projectiel aan de heldere zijde tevoorschijn komt. Ze naderen het zuidelijk halfrond. Vanuit het projectiel krijgt het drietal een spectaculair uitzicht op de [[Tycho (inslagkrater)|Tycho]], de grootste inslagkrater op de maan.
* Door de hoge versnelling in het kanon zouden de ruimtevaarders bij de start al gedood zijn.
* Door de hoge snelheid bij de start zou het projectiel direct in de atmosfeer verbrand zijn.
* Tijdens de reis openen de reizigers het luik om afval en het lijk van hun hond Wachter overboord te zetten. Als ze het luik tegen de luchtdruk in al open hadden kunnen krijgen, dan zou onmiddellijk alle lucht in de capsule verdwenen zijn.
* Tijdens de reis voelen de ruimtevaarders de zwaartekracht van de aarde - en later van de maan. Alleen in het punt waar de zwaartekracht van de aarde en de maan elkaar opheffen zijn ze [[gewichtloos]]. In werkelijkheid zouden ze vrijwel de hele reis gewichtloos zijn. In strijd daarmee is dat overboord gezet afval en een dode hond met de capsule meevliegt, en dat zou kunnen (hoewel het waarschijlijker is dat het afdrijft).
* Bij terugkeer op aarde zou de capsule in de atmosfeer verbrand zijn.
* De ruimtevaarders kwamen ongedeerd op zee neer. In werkelijkheid is bij zo'n hoge snelheid ook water keihard.
6.388

bewerkingen