Jus sanguinis: verschil tussen versies

2.636 bytes toegevoegd ,  11 jaar geleden
samengevoegd met Jure sanguinis
(recat)
(samengevoegd met Jure sanguinis)
'''Jus sanguinis''' (ook ''ius sanguinis'' of ''Jure sanguinis'') is een [[Latijn]]se uitdrukking die "het recht van het bloed" betekent. Hiermee wordt een rechtsprincipe aangeduid volgens welke men aan het bloed aanspraken op een bepaalde nationaliteit, die van een ouder of voorouder, ontleent. Het begrip is van belang in het vreemdelingenrecht.<ref>http://law.jrank.org/pages/15951/jus-sanguinis.html#ixzz0oITHQHxP</ref> Het [[Nederlander|Nederlanderschap]] wordt in beperkte mate door het Jus sanguinis verkregen, Nederlanderschap van een grootouder betekent niet dat men de Nederlandse nationaliteit bezit. In het Duitse recht hebben afstammelingen van Duitsers recht op de Duitse nationaliteit.
{{samenvoegen van|Jure sanguinis}}
 
'''Jus sanguinis''' (ook ''ius sanguinis'') is een [[Latijn]]se uitdrukking die "het recht van het bloed" betekent.
Het tegenovergestelde van jus sanguinis is ''jus soli'' ("recht van de grond"), dat wil zeggen dat de nationaliteit bepaald wordt door waar je geboren bent.
 
== Nationaliteit ==
== Nobiliteit ==
Volgens het [[Internationaal recht]]sbeginsel van het ''Jus sanguinis'' kan het hoofd van het voormalig regerend [[Lijst van Europese soevereine huizen|Koninklijk Huis]], of een regerend geslacht dat na of ten tijde van het [[Congres van Wenen]] in 1815 regeerde een [[ridderorde (organisatie)|ridderorde]] stichten, verlenen, hervormen en ook in de toekomst blijven verlenen. Men noemt een dergelijke orde een [[Huisorde]] of [[Dynastieke Orde]]. [[Regering]]en erkennen ook het recht van een hoofd van een dergelijke familie om de [[agnaat|agnaten]], de leden van zijn familie een [[adel (klasse)|adellijke]] titel toe te kennen. Over het recht om deze titel ook te ontnemen, bijvoorbeeld bij overgang tot een ander geloof, een [[morganatisch huwelijk]] of een huwelijk dat niet [[ebenbürtig]] is, is in [[Duitsland]] geprocedeerd. De Duitse rechter erkent het bestaan van [[adel (klasse)|adel]]dom niet en hij erkent ook de rechten van een Duits Hoofd van een Koninklijk Huis niet.
 
Over de rechtmatigheid van de aanspraken op Jus sanguinis door de chefs van de vorstelijke families wordt vaak getwist. In een aantal families mogen de agnaten niet trouwen met een niet-vorstelijke partner. Doen zij dit wel dan verliezen of zijzelf, of hun nakomelingen het recht om zich hoofd van het Vorstelijk Huis te noemen. Zij verliezen dan ook hun aan het Jus sanguinis ontleende recht om [[Grootmeester (ridderorde)|Grootmeester]] van een [[dynastieke orde]] te zijn. Deze bepalingen in familiestatuten en familiewetten staan op gespannen voet met het moderne [[Burgerlijk Recht]], met name dat van Duitsland en van Oostenrijk, republieken die [[adeldom]] en oude bepalingen die in strijd zijn met de moderne rechtsgelijkheid niet erkennen.
 
In Frankrijk erkent de rechter het recht van het hoofd van het voormalig regerend huis Frankrijk, de [[Graaf van Parijs]], [[Hertog van Frankrijk]], chef van de Franse tak van het [[Huis Bourbon]] om titels toe te kennen aan zijn familieleden. De Franse rechter ontzegt de Graaf van Parijs echter het recht om deze titels ook weer af te nemen wanneer het gedrag van de agnaat, meestal gaat het dan om een huwelijk buiten de kring van de (voorheen) regerende families, hem niet bevalt.
 
Aan het Jus sanguinis ontlenen de hoofden van de regerende families de volgende rechten:
* Zij noemen zich (titulair) Koning, [[Groothertog]] of [[Vorst (titel)|Vorst]].
* Zij verlenen [[adeldom]]. In ieder geval is hun recht om dynastieke titels in de eigen familiekring te verlenen onomstreden. Hun recht om deze ook weer te ontnemen, bijvoorbeeld in geval van een verandering van godsdienst of een niet [[Ebenbürtigkeit|ebenbürtig]] huwelijk is door de burgerlijke rechters in Frankrijk en Duitsland beperkt. In Italië weigeren de rechters zich over dergelijke zaken uit te spreken. In het [[adelsrecht]] is de Jus sanguinis van de een 'fons honorum' een belangrijk criterium voor de rechtmatigheid van een adellijke titel of een [[adellijk predicaat]].
* Zij verlenen hun dynastieke orden en kunnen ook nieuwe [[Ridderorde (organisatie)|ridderorde]]n stichten. Binnen het [[orderecht]] is het recht op het verlenen van de niet dynastieke orden, de moderne [[Orde van Verdienste|orden van verdienste]], die door de regeringen werden beheerd is omstreden.
 
Rechten ex Kis sanguinis kunnen niet worden afgenomen door regeringen, een dergelijke ingreep is "ultra vires".
 
[[Categorie:Ridderorde]]