Hoofdmenu openen

Wijzigingen

Geen verandering in de grootte, 8 jaar geleden
Tegelijk hadden zij een afkeer van wat zij ‘gekunsteld’ zouden noemen. Zij voelden zich aangetrokken tot het spontane zoals dat ook in het [[surrealisme]] bestaat. Die drang tot onbelemmerde uiting, vrij van allerlei beperkingen van vorm, leidde er bij hen toe dat zij heel veel typische vormaspecten loslaten. Zij gebruiken net als de [[expressionisme|expressionisten]] bijna geen [[rijm (stijlfiguur)|rijm]] (althans geen [[eindrijm]]), geen regelmatige [[Strofe|versvormen]], en ook laten zij vaak [[interpunctie]] (punten, komma's) en hoofdletters achterwege in hun gedichten. Vaak weet je niet waar de ene zin ophoudt en waar de volgende begint en zo worden zinnen vaak voor meerdere uitleg vatbaar. Hiermee wilden ze de invloed van het logisch denken verkleinen. Deze vorm van dichten werd ook wel ‘experimenteel’, ‘experimentele poëzie’ of ‘vrije poëzie’ genoemd, en de Vijftigers staan ook wel bekend als de Experimentelen.
 
De Vijftigers vertoonden soms ook [[Dadaïsme|dadaïstische]] activiteiten. Zo kleedde Lucebert zich als een koningkeizer toen hij in [[1954]] eende poëzieprijs van de gemeente Amsterdam in ontvangst ging nemen.
 
==Ontvangst==
73

bewerkingen