Pierre Lescot: verschil tussen versies

12 bytes verwijderd ,  10 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
(sp, opmaak, intro, linkfix)
[[Bestand:Hotel de ville paris045.jpg|right|thumb|Standbeeld Pierre Lescot]]
'''Pierre Lescot''' de Lissy, seigneur du fief de La Grange du Martroy en seigneur van Clagny ([[Parijs]], [[1510]] - aldaar, [[1578]]) was een Frans renaissance-[[architect]] en [[kunstschilder|-schilder]]. Hij was de zoon van de procureur des Konings en werkte als architect onder FrançoisFrans I, HenriHendrik II, FrançoisFrans II, CharlesKarel IX en HenriHendrik III. Gedurende 32 jaar was hij de architect van het [[Louvre]].
 
== Achtergrond ==
Lescot had een andere achtergrond dan de middeleeuwse meester-metselaars, maar ook dan architecten als [[Gilles le Breton]]<ref>"Gilles le Breton was meester-metselaar en architect in dienst van FrançoisFrans I, bij zijn werken in Fontainebleau. Zijn relatief strak renaissance-classicisme werd beïnvloed door Serlio en was op een zekere manier een voorloper van Lescots werk." uit WATKIN D., De westerse architectuur. Een geschiedenis, Roeselare: Roularta Books, 2001,p. 254</ref>. Hij stamde uit een voorname en welgestelde juristenfamilie en genoot een grondige en veelzijdige opleiding die naast architectuur wiskunde, geometrie en schilderkunst omvatte. Door deze veelzijdigheid ontwikkelde hij een kundigheid zoals beschreven in de verzen van [[Pierre de Ronsard]], waar de dichter aangeeft dat Lescot vanaf twintigjarige leeftijd "excellent" bedreven is in de vrije kunsten. Hij kwam naar voren als een getalenteerd amateur wiens esthetische invloed aan het hof bewonderd werd door zijn aanbreng van nieuwe klassieke concepten in samenwerking met de beeldhouwer-architect [[Jean Goujon]].
 
== Realisaties ==
=== Renovatie van het Louvre (1546 tot zijn dood) ===
==== Cour Carré ====
Het bouwwerk waarmee het Frans classicisme werd gevestigd was niet van [[Sebastiano Serlio]] maar van Lescot: de Cour Carré van het Louvre in Parijs waaraan in 1546 in opdracht van [[Frans I van Frankrijk|FrançoisFrans I]] werd begonnen. Die laatste haalde de Grosse Tour naar beneden, het zuidwestelijke gedeelte van gebouwen, en gaf de taak aan Lescot om het fort om te bouwen in een paleis. Hij stierf voor er met dat project meer dan een begin gemaakt was, maar Lescot bouwde onder HenriHendrik II verder en gaf het binnenplein viermaal zijn oorspronkelijke afmetingen. Het vergrote ontwerp werd meer dan een eeuw later voltooid.
 
Lescot bouwde alleen de zuidelijke helft van de westzijde en heeft zodoende gewerkt aan één van de hoogst aangeschreven, nog bewaard gebleven monumenten van de Franse renaissance gemaakt in de 'klassieke' fase, zo genoemd om deze periode te onderscheiden van die waarin gebouwen als het [[kasteel van Chambord]]<ref>"Het château de Chambord is een combinatie van stijlen. Het grondplan, de torentjes, de hoge daken en de lange schoorstenen doen denken aan het gotische Louvre, maar het ontwerp, later door Franse bouwmeesters sterk gewijzigd, is afkomstig van een Italiaan, een leerling van Giuliano da Sangallo. Het idee de vertrekken functioneel te groeperen is uit Italië geïmporteerd en werd in Frankrijk een traditie." uit JANSON, H.W., Wereldgeschiedenis van de kunst, De Haan: Houten, 1994, p. 496</ref> verrees. Bij de St. Pierre en te Chambord zijn elementen ontleend aan de vroege renaissance, terwijl Lescot zich liet inspireren door [[Bramante]] en diens opvolgers.
73.516

bewerkingen