Hoofdmenu openen

Wijzigingen

4 bytes toegevoegd ,  8 jaar geleden
Verwijzing naar Paul Wendland
'''Hendrik Wagenvoort''' ([[Minnertsga]], [[23 augustus]] [[1886]] – [[Utrecht (stad)|Utrecht]], [[15 januari]] [[1976]]) was een Nederlands latinist, hoogleraar te [[Rijksuniversiteit Groningen|Groningen]] en [[Universiteit Utrecht|Utrecht]]. Hij heeft veel onderzoek gedaan op het gebied van de Romeinse religie.
 
Wagenvoort begon zijn studie klassieke talen te Utrecht in 1904 en promoveerde daar in 1911 op [[Horatius]]' Oden. Om zijn kennis van de archeologie uit te breiden, studeerde hij daarna een half jaar in [[Göttingen (stad)|Göttingen]] bij de beroemde classici Friedrich Leo, Jakob Wackernagel en [[Paul Wendland]]. Terug in Nederland trouwde hij in 1912 met Catharina Maria Knook en werd hij leraar te [[Arnhem]]<ref>Hier had als collega [[Alexander Sizoo]], die later ook hoogleraar zou worden.</ref>. Daarna was hij van 1919 to 1924 leraar in [[Den Haag]]. In 1924 werd hij hoogleraar Latijn te [[Groningen (stad)|Groningen]]; in 1930 werd hij te [[Utrecht (stad)|Utrecht]] benoemd als opvolger van zijn leermeester [[Pieter Helbert Damsté|P.H. Damsté]]. Men kan zeggen dat met zijn aantreden de focus verlegd werd van de traditioneel filologische benadering van klassieke (Latijnse) teksten naar een meer cultureel-antropologische benadering. Wagenvoort begeleidde in Utrecht maar liefst 36 proefschriften, waaronder die van [[Gilles Quispel]] en [[Ida Gerhardt]]<ref>Quispels proefschrift uit 1943 was getiteld: ''De bronnen van Tertullianus' adversus Marcionem'', dat van Ida Gerhardt uit 1942 was: ''Lucretius: De Natuur en haar Vormen. Boek I-V, vertaling en verantwoording''.</ref>. In 1956, op 70-jarige leeftijd, ging hij met [[emeritaat]]<ref>In de bundel ''Pietas'' is (op blz. xi-xx) een ''In Memoriam Hendrik Wagenvoort'' opgenomen, van de hand van zijn opvolger te Utrecht, H.L.W. Nelson. Hieraan zijn bovenvermelde gegevens ontleend.</ref>.
 
Zijn hele leven door heeft Wagenvoort talloze maatschappelijke functies buiten de universiteit bekleed, o.a. als bestuurslid van het Utrechtse Diaconessenhuis, de Utrechtse Openbare Leeszaal en de Utrechtse Volksuniversiteit. Hij is president van het [[Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek|ZWO]] geweest, en voorzitter van het Nederlands Genootschap van Godsdiensthistorici. Hij was lid van zowel de [[Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen]] als van de [[Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten]], alsmede eredoctor van de [[Universiteit van Gent]].
1.977

bewerkingen