Hoofdmenu openen

Wijzigingen

23 bytes toegevoegd ,  9 jaar geleden
k
Linkfix ivm sjabloonnaamgeving / parameterfix
{{Infobox dynastie|
| afbeelding
|plaatje
| naam = Reinoud
| leven = 1125 - 1187
| functie1 = [[Vorstendom Antiochië|Vorst van Antiochië (door huwelijk)]]
| periode1 = 1153 - 1160
| voorganger1 = [[Raymond van Poitiers]]
| opvolger1 = [[Bohemund III van Antiochië]]
| functie2 = [[Oultrejordain|Heer van Oultrejordain (door huwelijk)]]
| periode2 = 1177 - 1187
| voorganger2 = Milos van Plancy
| opvolger2 = [[Humpfrey IV van Toron]]
| vader = [[Hendrik I van Châtillon]]
| moeder = Ermengarde van Montay
}}
'''Reinoud van Chatillon''' (ook wel Reynauld) was heer van '''Châtillon''' (gelegen in het Franse graafschap [[Champagne (provincie)|Champagne]]) en vorst van '''[[Antiochië]]''' (?, ca. [[1125]] - [[Slag van Hattin]], [[4 juli]] [[1187]]). Hij was jongere zoon uit een familie van de lagere adel, en ging met de [[Tweede kruistocht]] (1145) naar het Heilige land om zijn geluk en fortuin te zoeken. Het blijft historisch gezien een mysterie waarom [[Constance I van Antiochië|Constantia I van Antiochië]], die sociaal een veel hogere positie had, met hem trouwt in 1153. Constantia had in 1149 haar eerste man verloren, [[Raymond van Poitiers]], en om Antiochië te versterken wilde ze hertrouwen. Na zestien jaar van gevangenschap in Aleppo, trouwde Reinoud een tweede maal, nu met [[Stephanie van Milly]] en werd [[Oultrejordain|Heer van Oultrejordain]].
 
== Slag van Hattin ==
Intussen deden er zich opvolgingsproblemen voor in Jeruzalem. Na de dood van de jonge [[Boudewijn V van Jeruzalem]], waren de kruisvaarders verdeeld in twee kampen. Reinoud ondersteunde [[Sibylla van Jeruzalem]], de echtgenote van [[Guy de Lusignan]], en het is ook Sibylla die tot koningin van Jeruzalem gekroond werd in [[1186]]. Wederom trok Reinoud zich niets aan van een vierjarige wapenstilstand die [[Raymond III van Tripoli]] als regent voor Boudewijn V had gesloten met Saladin. Eind [[1186]] trok een grote karavaan uit [[Caïro (stad)|Caïro]] door het gebied van Reinoud. Omdat deze zich beschermd dachten door de wapenstilstand hadden ze slechts een kleine verdediging meegenomen. Reinoud overviel de karavaan, en nam de handelaren mee naar Kerak. De woedende Saladin hield zich nog altijd aan het verdrag en verzocht Guy om vrijlating van de handelaren en een vergoeding van de verliezen. Guy beval Reinoud te doen wat Saladin verzocht, maar Reinoud sloeg het bevel in de wind. Saladin had nu geen reden meer om zich aan de wapenstilstand te houden.
 
[[Bestand:BNF, Mss fr 68, folio 399.jpg|300px|thumb|right|Saladin onthoofdt Reinoud buiten zijn tent]]
 
De tegenstander van Guy, Raymond, die [[Isabella van Jeruzalem]] ondersteunde, riep de hulp in van Saladin. Anderen, zoals Reinouds stiefzoon, [[Bohemund III van Antiochië]] verzekerden Saladin dat ze zich aan het verdrag wilden houden. Saladin kon zich natuurlijk geen betere kans inbeelden om Jeruzalem in te nemen, en vestigde zich in Tiberias, dat aan Raymond toebehoorde. Reinoud werd gevangengenomen door Saladin na de befaamde [[Slag van Hattin]] (4 juli 1187), samen met Guy de Lusignan. In die slag werd het christenleger volledig in de pan gehakt en kort daarop viel [[Jeruzalem]] in handen van de moslims. Saladin was Reinouds daden niet vergeten, en onthoofdde hem met zijn eigen zwaard dezelfde dag nog.
 
Het beeld dat van Reinoud naar voren komt is lang niet altijd positief. Wel kan gezegd worden dat hij een uitstekende en trouwe ridder was. [[Willem van Tyrus]], die zelf tot de clerus behoorde en de belangrijkste historische bron is met betrekking tot Reinoud, was niet bepaald een groot bewonderaar van hem.
* Steve Runciman - ''Geschiedenis van de Kruistochten'' volume II (1952)
 
{{bronBron|bronvermelding={{references}}}}
{{References}}
}}
 
[[Categorie:Prins van Antiochië]]