Constantijn XI Palaiologos Dragases: verschil tussen versies

Geen verandering in de grootte ,  11 jaar geleden
k
typo(s), replaced: Romeinse keizerrijkRomeinse Keizerrijk met AWB
k (typo(s), replaced: Romeinse keizerrijkRomeinse Keizerrijk met AWB)
Constantijn wierp zich met veel energie op de verdediging van zijn stad met de vage hoop dat er uit het Westen hulp zou komen opdagen. Na de dood van sultan Murad II in februari 1451 kwam diens energieke zoon [[Mehmet II]] op de [[Ottomaanse Rijk|Osmaanse]] troon. De westerse mogendheden waren niet bijzonder bezorgd bij diens machtsovername omdat hij de faam had weinig competent te zijn en hadden de muren van Constantinopel zijn vader niet tegengehouden in [[1422]] ?<ref name="Cheynet">{{fr}}Jean-Claude Cheynet, ''Histoire de Byzance'', [[Que sais-je ?]]</ref>
 
Constantijn probeerde op het laatste moment nog een vereniging van de Kerken tot stand te brengen. Dit stuitte op verzet bij de bevolking die hier geen voorstander van was na alle ellende die het Westen veroorzaakt had. [[Hongarije]] was verzwakt na de [[Slag bij Varna]] in 1444. Bovendien was de toenmalige paus [[Paus Nicolaas V|Nicolaas V]] (1447-1455) niet in staat om veel uit te richten. De vorsten van het Westen waren veel meer geïnteresseerd in hun onderlinge ruzies, zoals de eindfase van de [[Honderdjarige Oorlog]], of zij wilden het [[Romeinse keizerrijkKeizerrijk]] herstellen, zoals [[Alfons V van Aragon|Alfons V]] van Aragón en Napels.
 
Ofschoon de verdedigingswerken in prima staat waren, waren zij niet in staat de belegering door de Turken te doorstaan met hun nieuwste [[artillerie]]. Op 29 mei 1453 vierden de christenen, Grieken zowel als Latijnen, hun laatste dienst in de [[Hagia Sophia|Sint Sophia]]. De volgende dag kwam het einde. Constantijn sneuvelde op de vestingwerken temidden zijn troepen. Na een korte maar verschrikkelijke slachting volgde de [[plunderen|plundering]] van de stad. [[Mehmet II|Mehmet]] liet de plundering echter vrij snel stoppen om de toekomst van zijn toekomstige hoofdstad te vrijwaren. Daarna deed de sultan zijn plechtige intrede in de Sint Sophia, alwaar de keizer de vorige avond nog de [[laatste heilige sacramenten|laatste sacramenten]] had ontvangen.<ref name="Cheynet"/> Mehmet reed op een wit paard langs de oude hoofdweg naar de kathedraal van Constantinopel. Daar aangekomen steeg hij af en knielde op de grond. Hij nam een hand aarde en sprenkelde dit als een symbool van nederigheid over zijn tulband.{{feit||2010|04|11}} Hierna betrad hij de Hagia Sophia en verklaarde hij de stad tot hoofdstad van zijn Turkse Rijk. De Hagia Sophia, de meest imposante [[kerkgebouw|kerk]] op aarde, werd een [[moskee]].
43.333

bewerkingen