Schotse koloniën: verschil tussen versies

855 bytes toegevoegd ,  9 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Op Nova Scota was er eerder al de nederzetting [[Port Royal (Canada)|Port Royal]] gesticht door de Fransen in [[1604]], maar later in de steek gelaten. De Fransen herbevolkten Port Royal, maar de Engelsen en de Schotten verdreven hen in [[1629]] toen de Schotten deze nederzetting overnamen. Echter duurde de Schotse overheersing niet lang. Door het [[Verdrag van Suza]] in 1931 ondertekend door [[Karel I van Engeland]] werd Nova Scotia teruggegeven aan de Fransen. Het eiland werd onderdeel van [[Acadië]], maar dankt nu wel zijn naam aan de kortstondige Schotse overheersing.
 
==Cape Breton==
In 1625 gaf koning Jacobus VI zijn goedkeuring voor een nederzetting op [[Cape Bretoneiland]], genaamd New Galloway. Echter werd dit gebied nooit gekoloniseerd, waarschijnlijk door de problemen in het naburige Nova Scotia.
 
==East New Jersey==
Op 23 november 1863 gaf koning [[Karel II van Engeland]] zijn goedkeuring voor een kolonie in [[provincie New Jersey|New Jersey]]. New Jersey werd opgedeeld in een Engels gebied, [[West Jersey]] en een Schots gebied, [[East Jersey]]. De [[Genootschap der Vrienden|quaker]] [[Robert Barclay]] was een drijvende kracht achter de Schotse kolonie.
 
Tijdens de jaren 1680 emigreerden zo'n 700 Schotten, voornamelijk uit [[Aberdeen]] en [[Montrose]] naar East Jersey. Later volgde nog meer emigratie, die verminderde rond 1890. In 1702 fuseerden de Engelse en de Schotse delen tot één provincie.
{{Navigatie kolonialisme}}
 
80.824

bewerkingen