Gustav Simon: verschil tussen versies

962 bytes toegevoegd ,  9 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
 
==Jeugd en vroege carriere==
Gustav Simons vader was Adam Simon, een spoorwegbeambte. Zijn moeder was Charlotte Karoline Wöffler. Beiden waren ze afkomstig uit boerenfamilies. Gustav Simon volgde onderwijs aan een Volksschule in Saarbrücken, waarna hij in [[Merzig]] studeerde om leraar te worden. Hij deed hij zijn [[Abitur]] eerst, en hing zijn leraarschap in 1927 aan de wilgen na nog geen jaar daadwerkelijk voor de klas te hebben gestaan. Hij besloot zich volledig te wijden aan de [[NSDAP]].
 
Reeds in 1923 was Simon lid geweest van een extreem-rechtse groepering, de völkischen Hochschulgruppe. Op 14 augustus 1925 werd hij lid van de NSDAP en daarmee een zogenaamde 'Alter Kämpfer'. In de periode 1925-1927 zette hij nieuwe NSDAP-afdelingen op in de [[Hunsrück]]. Verder werd hij in 1927 gekozen tot voorzitter van de Nationaal-Socialistische Studentenraad van zijn hogeschool.
Simon werkte hiertoe samen met de collaborerende Volksduitse Beweging (VDB) van professor Kratzenberg, maar diens beweging groeide slechts doordat Simon moest dreigen met ontslag voor hen die niet lid werden. Verder verbood hij de Franse taal en het gebruik van Franse uitdrukkingen. Frans klinkende achternamen moesten zelfs gewijzigd worden. In augustus 1942 werd de annexatie afgekondigd. Simons Gau werd uitgebreid met Luxemburg en hernoemd tot [[Reichsgau Moselland]].
 
Dit, alsmede de afkondiging voor de dienstplicht voor jonge mannen, leidde op 31 augustus 1942 tot een staking in het noordelijke plaatsje [[Wiltz]], die zich uitbreidde tot een [[nationale staking]]. Simon reageerde met het uitroepen van de [[noodtoestand]], en liet duizenden stakers gevangenzetten en in elkaar slaan. EenTwintig paarpersonen honderdwerden vandirect hendoodgeschoten, verdwenen45 naaraan de concentratiekampenGestapo overgedragen, terwijlen 125 langdurig vastgehouden. Hun bezittingen werden geconfisceerd en hun huizen ingenomenin werdenbezit genomen door Duitse familiesimmigranten. Sindsdien werd de bezetting van Luxemburg grimmiger, en regeerde Simon met terreur. De Gestapo hield van een groot deel van de bevolking dossiers bij, en zij die zich anti-Duits of anti-nazi uitlieten, weigerden VDB-lid te worden, of verzet pleegden, werden gedeporteerd. Vaak werd men gedeporteerd naar kampen in het oosten van Duitsland, ver van Luxemburg.
 
Ook de Luxemburgse joden moesten het ontgelden. In 1940 woonden er 3,800 joden in Luxemburg, waarvan een groot deel vluchtelingen uit nazi-Duitsland. Tweeduizend van hen vluchtten bij het begin van de invasie, waarna de 1,800 overblijvers aan een toenemende repressie werden onderworpen. De Neurenberger wetten werden van toepassing verklaard, joden kregen een avondklok opgelegd, werden ontslagen, en onteigend van hun bezittingen. De synagogen werden verwoest. Tussen augustus 1940 en oktober 1941 werden in totaal 619 joden het land uitgezet. Daar hun eindbestemming, Spanje, hen niet wilde opnemen, werden ze uiteindelijk van hot naar her gesleept. De overgebleven joden werden, voor zover ze niet onderdoken, gearresteerd en in het oude klooster van [[Cinqfontaines]] geconcentreerd. Het ging hier om 683 personen. Van hieruit werden ze in groepjes gedeporteerd: aanvankelijk naar het ghetto van Litzmannstadt, vanaf april 1942 rechtstreeks naar de werk- en vernietigingskampen in Polen. Slechts 43 Personenpersonen keerden terug.
 
Tijdens Simons bewind werden 683 joden gedeporteerd, waarvan 640 om het leven kwamen. Bovendien waren 619 joden het land uitgezet. Wat met hen is gebeurd is niet duidelijk, maar er is een goede kans dat een deel van het alsnog om het leven is gekomen door de slechte omstandigheden. Daarbij zijn 8,521 Luxemburgers opgeroepen voor militaire dienst, waarvan 3,025 zijn gesneuveld. In totaal 3,955 niet-joodse personen zijn voor actief of passief verzet in gevangenissen en kampen opgesloten, waarvan 791 omkwamen.
 
De bezetting van Luxemburg kostte uiteindelijk op een bevolking van 300,000 een totaal van 5.703 Luxemburgers het leven.
 
==Vlucht en arrestatie==
 
Er is voor deze tweede versie echter geen bewijs gevonden. Derhalve wordt het het meest waarschijnlijk geacht dat Simon zelfmoord pleegde in zijn cel.
 
==Bron==
* Hans Peter Klauck, ''Gustav Simon, der Satrap aus Saarbrücken, Gauleiter des Mosellandes'', http://www.hpklauck.de/gustav-simon.pdf
 
[[de:Gustav Simon (Gauleiter)]]
5.640

bewerkingen