Caransa Hotel: verschil tussen versies

4 bytes toegevoegd ,  10 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
(update)
Op de plaats waar het Caransa Hotel staat, opende in 1902 het [[Rembrandttheater]] haar deuren. Het theater werd in 1943 door het neerstorten van een Britse bommenwerper in de as gelegd. Na de oorlog werd de theatertraditie kortstondig voortgezet door de vrouw van [[Tom Manders]] die op deze plaats haar eigen theater exploiteerde. Deze ruimte werd afgebroken om plaats te maken voor het Caransa Hotel.
 
Het hotel is in 1969 gebouwd in opdracht van de Amsterdams zakenman [[Maup Caransa]]<ref>[http://www.trouw.nl/achtergrond/Naschrift/article2834222.ece/Gewone_Amsterdamse_jongen_.html necrologie Caransa in Trouw]</ref>, die op het Rembrandtsplein al eerder het [[Hotel Schiller hotel]] en café ''De Kroon'' had verworven. De architect was [[Piet Zanstra]], die voor Caransa het evenzeer controversiële [[Maupoleum]] had ontworpen<ref>[http://www.ravagedigitaal.org/archief2003/2003archief/0903ar09.htm stuk over Zanstra]</ref>. Het [[brutalisme|brutalistische]] ontwerp viel niet overal in de smaak. In die tijd was dit hotel één van de modernste en duurste hotels van Europa. Alle kamers waren zeer ruim, een aantal kamers was ingericht als ladies-rooms en in het gehele hotel bevond zich een [[airconditioning|luchtverversingssysteem]]. Een belangrijk en opvallend detail in de kamers was de zogenaamde service bar; een veredelde koelkast ([[minibar]]), toen een primeur. Eveneens was toen al een wekinstallatie aanwezig. Speciaal aangebrachte decoraties werden door gerenommeerde binnenhuisarchitecten ontworpen. De binnenhuisarchitect was [[Arnold Bueno de Mesquita]].
 
Het hotel werd in 1997 opgekocht door de [[Hotel Krasnapolsky|Krasnapolsky Group]]. Toen de Krasnapolsky Group in 2000 fuseerde met de Spaanse hotelketen [[NH Hoteles]] werd het Caransa Hotel onderdeel van deze groep, onder de naam NH Caransa.
Anonieme gebruiker