Katherine Mansfield: verschil tussen versies

400 bytes verwijderd ,  11 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
(Nieuwe pagina aangemaakt met 'thumb|Katherine Mansfield '''Katherine Mansfield''' (Geboortenaam ''Kathleen Mansfield Beauchamp''; ...')
 
[[Bestand:Katherinemansfield.jpg|thumb|Katherine Mansfield]]
'''Katherine Mansfield''' (Geboortenaam ''Kathleen Mansfield Beauchamp''; [[Wellington]], [[14 oktober]] [[1888]] - [[Fontainebleau]], [[9 januari]] [[1923]]) was een Engels schrijfster van vooral korte verhalen, van [[Nieuw-Zeeland|Nieuw-Zeelandse]] herkomst.
 
== Literaturgeschichtliche Einordnung ==
 
Mansfield wurde vor allem durch ihre zahlreichen [[Kurzgeschichte]]n bekannt. Sie prägte zu Beginn des 20. Jahrhunderts eine neue Form des „essay writing“. Auch war sie die erste britische Schriftstellerin, die von den Verlagen und Publizisten Verträge verlangte, deren Klauseln alleine nach Mansfields Willen und ihren finanziellen und künstlerischen Vorstellungen formuliert waren. <ref> Lodge, David (et al.), ''Modern Criticism And Theory''. London, 1988. ISBN 0-582-49460-5 </ref>
 
== Leven ==
De relatie met Murry verdiepte zich snel, maar was voor Mansfield nooit echt bevredigend vanwege een gebrek aan warmte en liefde. Ze bleef zich bovendien ontworteld voelen in Europa. Na de dood van haar broer [[1915]] keerden haar gedachten terug naar haar jeugd en haar vaderland en schreef ze een serie korte verhalen met Nieuw-Zeeland als achtergrond, die tot haar beste werk horen: Prelude ([[1917]], Verukking ([[1920]] en Het tuinfeest ([[1922]]).
 
Mansfield leed een belangrijk deel van haar leven aan gezondheidsklachten. Vanaf [[1911]] had ze ernstige gewrichtsklachten vanwege een te laat ontdekte [Gonorroe]]. In [[1917]] manifesteerde zich de [[TBC]] waaraan ze vijf jaar later, op haar 34-ste overleed. In haar laatste jaren verbleef ze vanwege gezondheidsredenen veel in [[Frankrijk]]. Vanaf haar ziekbed schreef ze aan John Murry: “Je hebt niet veel fantasie nodig om [[Anton Tsjechov| Tsjechov]] op zijn sterfbed te zien liggen,terwijl hij denkt: ik heb nooit echt een kans gehad. Ergens moet iets fout zijn gelopen”. Er is niet veel fantasie nodig om in te zien dat ze het over haarzelf had. Uit de biografie die Anthony Alpers over haar schreef komt Mansfield naar voren als een grillige, ambitieuze, dappere en onconventionele vrouw. Het lot wilde dat haar grote roem pas na haar dood een feit werd. Ze geldt heden ten dage als een van de belangrijkste Engelstalige schrijvers van korte verhalen uit de eerste helft van de vorige eeuw.
 
Katherine Mansfield ligt begraven op het kerkhof van [[Avon (Seine-et-Marne)|Avon]], nabij Fontainbleau.
53.113

bewerkingen