Hoofdmenu openen

Wijzigingen

Geen verandering in de grootte, 9 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
}}
 
'''Laurentius''', de zesde [[tegenpaus]] van de [[Rooms-katholieke Kerk]], verkreeg deze positie tijdens de [[sedisvacatie]] na de dood van [[paus Anastasius II]]. Een minderheid van geestelijken steunde [[paus Symmachus|Symmachus]], terwijl een meerderheid van [[senaatSenaat (Rome)|senatoren]] en [[adel (klasse)|adel]] Laurentius steunde. Op [[22 november]] [[498]] werden ze beiden tot paus uitgeroepen.
 
In politiek opzicht stonden deze twee leiders lijnrecht tegenover elkaar. Laurentius wilde het [[schisma van Acacius]] van [[Constantinopel]], dat sinds [[484]] de Kerk in [[oosten|oost]] en [[westen|west]] deelde, beëindigen, terwijl Symmachus dit onbespreekbaar vond. Omdat er al gauw rivaliteit ontstond tussen de twee, werd [[Theodorik de Grote]], [[koning (titel)|koning]] van [[Italië]], erbij gehaald om het pleit te beslechten. Deze wees Symmachus in [[499]] aan als leider van de Kerk.