Hoofdmenu openen

Wijzigingen

geen bewerkingssamenvatting
De eerste jaren in Roemenië vielen de vorst zwaar. Hij moest zich aanpassen aan een nieuwe cultuur, een nieuwe taal leren en gewend raken aan de manier van regeren van de [[Balkan (schiereiland)|Balkan]]. Hij regeerde echter op daadkrachtige wijze, reorganiseerde het leger en bevorderde het aanleggen van spoorwegen en de oprichting van bedrijven. Gedurende de [[Frans-Duitse Oorlog]] van [[1870]]/[[1871|71]] ontstond een anti-Duitse gezindheid in zijn land, waardoor zijn bewind bijna omver werd geworpen, hoewel hijzelf ook aftreden overwoog.
 
Hij leidde in [[1877]]/[[1878|78]] de Roemeens-Russische troepen in de [[Russisch-Turkse Oorlog (1877-1878)|Russisch-Turkse Oorlog]], waarna hij op het [[Congres van Berlijn]] als volledig soevereiniteitsoeverein heerser werd erkend. Carol werd op [[26 maart]] [[1881]] tot koning uitgeroepen. De binnenlandse politiek, die nog steeds werd beheerst door de rijke grootgrondbezitters, werd onder Carols bewind tweemaal opgeschrikt door boerenopstanden, een in het zuidelijke deel [[Walachije]] (april [[1888]]) en een in het noordelijke deel [[Moldavië (Roemenië)|Moldavië]] (maart [[1907]]).
 
[[Bestand:CharlesOfRomania.JPG|250px|left|thumb|Elisabeth en Carol]]
Anonieme gebruiker