Mohorovičić-discontinuïteit: verschil tussen versies

Kola gat 1994; stijl
(Kola gat 1994; stijl)
 
== Geschiedenis ==
De Mohorovičić-discontinuïteit werd ontdekt in [[1909]] ontdekt door [[Andrija Mohorovičić]], een [[Kroatië|Kroatische]] [[seismologie|seismoloog]], toen hij een abrupte toename in de snelheid van [[aardbeving]]sgolven observeerde (specifiek [[P-golf|P-golven]]) op deze grens.
 
De positie van de Mohorovičić-discontinuïteit varieert van ongeveer 5 kilometer onder [[mid-oceanische rug]]gen tot ongeveer 75 kilometer onder continentale korst.
 
Gedurende de [[1950-1959|jaren vijftig'50]] en de [[1960-1969|jaren zestig'60]] werd er door hetde Amerikaanse [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] ''National Science Foundation'']] (NSF) een project gefinancierd omvoor het boren van een gat te boren in de zeebodem om deze grens te bereiken.; [[Project Mohole]], zoalsgenaamd. hetHet project werd genoemd,eind werd echter[[1966]] door het [[Amerikaans Congres]] eind [[1966]] gestopt voordat fase II kon beginnen, vanwegewegens oplopende kosten en slecht management. Daarna volgden andere programma's, zoals het [[Deep Sea Drilling Program]] (1968 - 1983), het [[Ocean Drilling Program]] (1985 - 2003) en het huidige [[Integrated Ocean Drilling Program]] (sinds 2003).
 
VanafOok vanaf land werd er ook geboord. In de voormalige [[Sovjet-Unie]] bereikte het [[Kola superdiep boorgat]] in [[1994]] een wereldrecorddiepte van 12.262 meter. Nadien is het [[International Continental Scientific Drilling Program]] gestart dat over de hele wereld boringen vanaf het land uitvoert.
 
De grenslaag tussen de aardmantel en de aardkern wordt de [[Wiechert-Gutenbergdiscontinuïteit]] genoemd.
53.686

bewerkingen