Glas-appliqué: verschil tussen versies

98 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
(wiu2 - ik pak hem wel even op)
{{wiu2}}
'''Glas-appliqué''' -, ook wel genoemd '''gelijmd glas -''' is een techniek die in de [[glaskunst]]. De term wordt vaak wordt gebruikt om grote [[glas-]oppervlaktes te kunnen versieren of bepaalde figuratie mee te geven, waarbij de voorstelling en de wand doorzichtig blijft. In deze techniek zijn vanaf de jaren 1960 in Nederland vele glaswanden, glasgevels muur-decoraties die op afstand zijn opgehangen. Glas-appliqué biedt het grote voordeel om gekleurde en uitgesneden glasvormen op allerlei manieren in het platte vlak te verwerken zonder de noodzaak om het glass te verhitten. Daarom is het in tegenstelling tot glasblazen of [[glasfusing]] de ideale techniek voor het maken van grote vlakke decoraties in glas, binnen de moderne architectuur.
 
==Toepassing==
De van te voren nauwkeurig uitgesneden en meestal verschillend gekleurde vormen van glas worden op een flexibele, doorzichtige kern van plexiglas gelijmd met een eveneens flexibele en doorzichtige glaslijm. Deze flexibiliteit is noodzakelijk om de aldus ontstane glas-decoratie bestand te laten zijn tegen interne spanningverschillen binnen de gebruikte materialen, of tegen spanning die ontstaat door temperatuusverschillen. Bovendien heeft de lijm de mogelijkheid om kleine verschillen in dikte van de gebruikte glaslagen op te vullen, zonder iets aan doorzichtigheid en transparantie te verliezen.
Vanaf de jaren 1960 zijn in Nederland vele glaswanden, glasgevels, muurdecoraties in deze techniek zijn op afstand opgehangen. Glas-appliqué heeft als voordeel dat gekleurde en uitgesneden glasvormen op allerlei manieren in het platte vlak verwerkt kunnen worden, zonder dat het glas verhit hoeft te worden. Daarom is het in tegenstelling tot [[glasblazen]] of [[glasfusing]] de ideale techniek voor het maken van grote vlakke decoraties in glas, binnen de moderne architectuur.
 
==Techniek==
De van te voren nauwkeurig uitgesneden en meestal verschillend gekleurde vormen van glas worden op een flexibele, doorzichtige kern van [[plexiglas]] gelijmd met een eveneens flexibele en doorzichtige glaslijm. Deze flexibiliteit is noodzakelijk om de aldus ontstane glas-decoratieglasdecoratie bestand te laten zijn tegen interne spanningverschillen binnen de gebruikte materialen, of tegen spanning die ontstaat door temperatuusverschillentemperatuurverschillen. Bovendien heeft de lijm de mogelijkheid om kleine verschillen in dikte van de gebruikte glaslagen op te vullen, zonder iets aan doorzichtigheid en transparantie te verliezen.
 
Vanaf de jaren 1980 begonnen kunstenaars de glas-appliqué-methode ook te gebruiken voor het realiseren van glasbeelden. Ook hierbij wordt een plexiglas-kern gebruikt, waarop aan één of aan twee zijden daarvan de gekleurde, uitgesneden, platte glasvormen worden vastgelijmd. Wanneer twee zijden van de kern worden gebruikt ontstaat er vanzelf de mogelijkheid om kleuren te gaan vermengen door aan beide zijden een verschillende kleur te gebruiken. Het licht valt dwars door het gehele glazen beeld en zal zo beide kleuren met elkaar mengen. Om de gelijmde lagen een driedimensionale suggestie mee te geven worden er blanke brokken glas her en der gelijmd die van tevoren al enigszins zijn versmolten in de glas-oven om zo de scherpe randen en hoeken te verzachten en mooiere vormen te verkrijgen.
 
[[Categorie:Glas]]
 
[[fr:Glas-appliqué]]
61.957

bewerkingen