School van Sint-Idesbald: verschil tussen versies

1 byte toegevoegd ,  12 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
(-{{nocat}})
 
De aanwezigheid van Grard lokte al snel andere kunstenaars naar Sint-Idesbald. Velen onder hen hadden een opleiding genoten aan de Brusselse Academie voor Schone Kunsten of aan "[[La Cambre]]". [[Paul Delvaux]] kwam een tijd bij hem lo­ge­ren, in zijn zwarte periode. Als dank voor zijn gastvrijheid (beide kunstenaars bezaten geen rooie duit) schilderde Delvaux twee zeemeerminnen op de gevel van het vissershuisje van Grard,deze zijn er inmiddels door de zon verbleekt tot vage schimmen.
Later kwam Delvaux er vast wonen. Het "[[Museum Paul Delvaux Museum]]" in Sint-Idesbald is daar nog getuige van.
 
Zonder een echte school te zijn werkt ieder in zijn eigen hoekje. De school was meer een gemeenschappelijke manier van denken, een manier van leven, een visie tegenover de kunst. Het dorpje werd de ontmoetingsplaats van kunstenaars als Caille, [[Serge Creuz]], Albert Dasnoy, Paul Delvaux. Belangrijke kunstenaressen en modellen voor deze artiesten waren Georgette Dufour en Isette Gabriels.
Anonieme gebruiker