Arecibo (radiotelescoop): verschil tussen versies

4 bytes toegevoegd ,  11 jaar geleden
k
Linkfixing
(-htmlcodes)
k (Linkfixing)
De ontvanger bevindt zich op een platform dat 900 ton weegt. Dit hangt 150 meter boven de schotel in de lucht, aan 18 kabels, die vastzitten aan drie torens van [[gewapend beton]]. Een van de torens is 120 meter hoog en de andere twee zijn bijna 90 meter hoog. (De uiteinden van de torens bevinden zich overigens op dezelfde hoogte.) Het platform heeft een 93 meter lange boogvormige arm die ronddraait. Deze wordt de ''azimuth arm'' genoemd. Op deze arm bevinden zich de antennes en de secundaire en tertiaire reflectors. Dit maakt het mogelijk om met deze telescoop elk gebied in de hemel te observeren binnen een kegelvormig gebied van veertig graden boven de plaatselijke [[horizon]] ([[declinatie (astronomie)|declinatie]] tussen -1° en +38°). Puerto Rico's ligging in de buurt van de [[evenaar]] maakt het mogelijk om met Arecibo alle [[planeet|planeten]] in ons [[zonnestelsel]] te observeren.
 
De bouw van de Arecibo telescoop was een initiatief van professor [[William E. Gordon]] van [[Cornell University]]. Oorspronkelijk was hij van plan de telescoop te gebruiken voor het bestuderen van de [[ionosfeer]] van de Aarde. Daarbij werd uitgegaan van een vaste parabolische reflector die ook op een vast punt was gericht, met een toren van 160 meter om de apparatuur in het brandpunt te houden. Dit ontwerp zou grote beperkingen met zich mee hebben gebracht voor andere potentiële onderzoeksgebieden, zoals [[planetologie]] en [[radio astronomie]], omdat het daarvoor noodzakelijk is om op verschillende punten in de hemel te richten, en die punten gedurende langere tijd te volgen terwijl de Aarde om haar as draait.
 
[[Ward Low]] van [[DARPA|ARPA]] wees op deze tekortkoming, en bracht Gordon in contact met het [[Cambridge Research Laboratory]] van de [[Verenigde Staten|Amerikaanse]] [[luchtmacht]] (AFCRL) in [[Boston]], [[Massachusetts]]. Een groep onderzoekers werkte daar onder leiding van [[Phil Blacksmith]] aan sferische reflectors, terwijl een andere groep de verspreiding van [[radiogolven]] in en door de buitenste atmosfeer bestudeerde. Cornell University legde het project in de zomer van [[1958]] aan ARPA voor. In november [[1959]] werd een contract getekend tussen de AFCRL en Cornell University. Met de bouw werd begonnen in de zomer van [[1960]], waarna de officiële opening plaatsvond op [[1 november]] [[1963]].
793

bewerkingen