Raphael Pumpelly: verschil tussen versies

16 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
k
Botgeholpen doorverwijzing: Arizona - Verwijzing(en) gewijzigd naar Arizona (staat)
(linkfix:Wenen (stad)->Wenen)
k (Botgeholpen doorverwijzing: Arizona - Verwijzing(en) gewijzigd naar Arizona (staat))
In de herfst van 1856 verbleven moeder en zoon Pumpelly in Wenen. Pumpelly bezocht er een vergadering van de Deutsche Naturforscher Verein en ontmoette daar bij toeval de Duitse geoloog [[Johann Jacob Nöggerath]] (1788-1877). Nöggerath was onder de indruk van de notities die Pumpelly had gemaakt van de geologische gesteldheid van Corsica. Hij adviseerde Pumpelly te gaan studeren aan de Bergakademie in Freiberg (nu Technische Universität Bergakademie Freiberg). De Bergakademie was een der oudste universitaire instellingen op het gebied van de mijnbouw. Pumpelly schreef in zijn memoires dat deze ontmoeting zijn leven een beslissende wending gaf: “In any event the whole trend of my life and all that that means, would have been entirely different” (My Reminiscences, 1918,Vol. 1, p. 115). Hij studeerde er van 1856 tot 1860. In 1860 keerde hij terug naar de Verenigde Staten als mijnbouwkundig ingenieur.
 
In 1860 vertrok Pumpelly naar de [[Santa Rita Mountains]] in [[Arizona (staat)|Arizona]] om als ingenieur te werken in de zilvermijn Santa Rita. In de lente van 1861 werd het kleine contingent militairen uit het gebied teruggeroepen en daarna stonden de mijnbouwactiviteiten onder constante dreiging van aanvallen van de Apachen (de zogenaamde Apache Wars waren van 1851 tot 1886).
 
In 1861 kreeg de regering van de Verenigde Staten een verzoek van [[Japan]] om mijnbouwexperts te sturen voor de exploratie van ertsen op [[Hokkaido (Japan)]]. De Amerikaanse regering stuurde Pumpelly, maar diens werk werd ter plaatse ernstig bemoeilijkt door de krachtige anti-vreemdeling houding, ontstaan na de openstelling van Japanse havens voor vreemde mogendheden in 1854. Al na een jaar verliet Pumpelly Japann. Hij reisde naar [[China]] en arriveerde in 1863 in [[Sjanghai]]. In China verrichtte hij geologisch onderzoek naar de aanwezigheid van steenkool en keerde in 1864 via [[Mongolië]] en [[Siberië]] terug naar de Verenigde Staten. Hij legde zijn ervaringen vast in ‘Across America and Asia’ (1871). Tijdens zijn reis door Centraal Azië vond hij aanwijzingen voor de aanwezigheid van omvangrijke binnenzeeën in het geologische verleden. Het [[Aralmeer]] was een van de restanten van deze watermassa’s. Hij stelde ook vast dat de kracht van gletsjers niet voldoende geweest kon zijn om grote meerbekkens te vormen en hij formuleerde als verklaring het principe van het ‘langdurig verval’ (secular disintegration) van gesteentemassa’s. Het gedesintegreerde materiaal werd vervolgens door ijs, water en wind verplaatst. Door de wind werden de fijnste sedimenten meegenomen en zo ontstonden de dikke lösslagen in Noordwest China. Hij volgde hierin de theorie van [[Ferdinand von Richthofen]] die in 1877 stelde dat de wind verantwoordelijk was voor de lössafzettingen. Pumpelly publiceerde zijn bevindingen in ‘The relation of secular Rock-disintegration to Loess, Glacial Drift and Rock Basins’, American Journal of Science, 1879, 133-144
418.949

bewerkingen