Augur: verschil tussen versies

34 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
k
Link naar doorverwijspagina gerepareerd (Raaf naar raaf (dier)), met behulp van pop-ups
k (robot Erbij: ca:Àugur, ro:Augur)
k (Link naar doorverwijspagina gerepareerd (Raaf naar raaf (dier)), met behulp van pop-ups)
[[Afbeelding:Augur, Nordisk familjebok.png|right|150px|Vogelwichelaar]]
Een '''augur''' (meervoud ''auguren'', ''augurs'' of ''augures'') of '''vogelwichelaar''' was een [[priester]] in het [[oude Rome]]. Zijn taak was het waarnemen van de ''auspicia'' ("auspiciën"): het bepalen van de wil der goden aan de hand van de vlucht van de vogels. Het Nederlandse woord voor auspiciën is ''vogelschouw'' (''avis'' vogel, ''spicere'' zien).
 
== Inleiding ==
In de Oudheid werden geen belangrijke beslissingen genomen zonder de wil van de goden te kennen. De augures waren de bemiddelaars tussen de wereld van de goden en die van de mensen. Ze observeerden en analyseerden de tekens die de goden hen zonden en adviseerden de staat over wat wel en niet gedaan mocht worden.
 
Het geloof dat de wil de goden af te lezen viel uit bijvoorbeeld de vlucht van vogels, bestond zowel bij de Grieken als bij de Romeinen. In Griekenland werden de orakels na verloop van tijd belangrijker, de toekomst werd er voorspeld door Apollo en andere goden. In Rome werd de toekomst voorspeld door Jupiter en de vogels waren zijn boodschappers.{{fn|1}}
 
== Ontstaan van het college van de ''augures'' ==
Pas later ontstond er een systeem met exacte regels over de kunst van het voorspellen. In Rome ontstond er een college van augures die werkten in dienst van de staat. De augur droeg een officieel gewaad, trabea{{fn|2}} genoemd en had altijd een lituus bij zich. Dat was een soort kromme staf waarmee de augur het heilige gebied aan de hemel, de ''templum'' voor waarzeggerij aanduidde. De andere attributen van de augur waren de kwispel, de kruik en de gietlepel, die hij gebruikte om wijn in een offerschaal te gieten.
 
''Ex caelo'' was de observatie van de verschillende vormen van donder en bliksem. Dit onderdeel werd als belangrijkste beschouwd: ''maximum auspicium''. Als een augur zei dat Jupiter donderde of bliksemde, kon de volksvergadering niet doorgaan.{{fn|5}}
 
== De ''augur'' aan het werk ==
De ''augur'' observeerde ook nauwkeurig de vluchtpatronen en de schreeuwen van vogels, dit noemde men ''ex avibus''. De oscines gaven tekens door hun zang en de alites door hun vluchtpatroon. De [[kraai]] en de [[raaf (dier)|raaf]] waren ''oscines'', de raaf bracht een positieve boodschap als hij rechts verscheen, de kraai als hij links verscheen, net zoals de [[Uilen (vogels)|uil]] en de [[Kip (vogel)|kip]]. Tot de klasse van de ''alites'' behoorden de [[Arend (roofvogel)|adelaar]], die de boodschapper van Jupiter was, en de gier. Elk geluid en elke beweging van elke vogel betekende iets anders.
 
[[ImageAfbeelding:Cage des poulets servant aux auspices.jpg|left|175px|Een kooi met kippen die dienden voor de ''auspices''.]]
De ''augur'' observeerde ook nauwkeurig de vluchtpatronen en de schreeuwen van vogels, dit noemde men ''ex avibus''. De oscines gaven tekens door hun zang en de alites door hun vluchtpatroon. De [[kraai]] en de [[raaf]] waren ''oscines'', de raaf bracht een positieve boodschap als hij rechts verscheen, de kraai als hij links verscheen, net zoals de [[Uilen (vogels)|uil]] en de [[Kip (vogel)|kip]]. Tot de klasse van de ''alites'' behoorden de [[Arend (roofvogel)|adelaar]], die de boodschapper van Jupiter was, en de gier. Elk geluid en elke beweging van elke vogel betekende iets anders.
 
[[Image:Cage des poulets servant aux auspices.jpg|left|175px|Een kooi met kippen die dienden voor de ''auspices''.]]
''Ex Tripudiis'' was een manier van voorspellen die werkte met kippen. De ''pullarius'' hield meestal enkel voor dit heilig doel kippen. De ''augur'' kwam langs bij de ''pullarius'', vervolgens deed hij de kooi open en strooide wat eten voor hen uit. Als de kippen niet uit hun hok wilden komen, met hun vleugels wapperden, kakelden of wegvlogen, was dat een negatief voorteken. Als ze integendeel gulzig ervan aten, zodat er stukken van hun bek op de grond vielen, werd dit beschouwd als een goed teken: ''tripudium solistimum''.
 
''Ex diris'' zijn accidentele handelingen zoals struikelen of niezen, die als voorteken werden beschouwd. Hieronder kunnen we ook ''ex acuminibus'' onderscheiden, een vorm van voorspellen, waarvan het leger vaak gebruik maakte. Dit zijn de vlammen die uit wapens verschijnen.{{fn|6}}
 
== Oorsprong ==
De oorsprong van het fenomeen augures is moeilijk te achterhalen. Volgens de legende was de eerste augur de eerste koning van Rome, namelijk [[Romulus]]. Toen Romulus en Remus aankwamen op de Palatijnheuvel, hadden ze een meningsverschil over de plaats waar ze hun stad zouden stichten. Remus ging naar de [[Aventijn]] en wachtte op een teken van de goden, Romulus deed hetzelfde op de [[Palatijn]]. Remus zag op een bepaald ogenblik zes gieren en dacht dat hij koning zou worden, tot Romulus er twaalf zag. De goden waren hem blijkbaar gunstig gezind. Romulus duidde een collegium van drie augures aan, wat volgens [[Marcus Tullius Cicero|Cicero]] overeenkomt met de drie oude stammen in de omgeving van Rome. Volgens hem voegde de tweede koning, [[Numa]], nog twee extra ''augures'' aan het collegium toe.{{fn|7}}
 
De augures speelden een belangrijke rol in de wereld van de Romeinen, met hun opinie werd rekening gehouden, zowel in de privésfeer als in de publieke sfeer. Maar stilaan raakte het oude ambt in onbruik, vooral in de tijd dat de [[Dionysius|Dionysusverering]] grotere aanhang vond, werd er geen belang meer gehecht aan de waarde van de toekomstvoorspellers.
 
== Voetnoten ==
{|
|style="vertical-align:top;"|{{fnb|1}}
|}
 
== Bronnen ==
=== Primaire Bronnen ===
*Aulus Gellius. Noctes Atticae. Vol II. Libri XI-XX, Leipzig, Teubner Verlag, 1959, pp. 71-72.
*M. Tullius Cicero. 30: Epistularum ad familiares. Libri I-IV, Leipzig, Teubner Verlag, 1923, pp. 84-89.
*Tite-Live, Histoire Romaine, livre VI, Paris, Société d’Edition ‘Les Belles Lettres, 1966, pp. 2-4 & pp. 48-50 & pp. 73-75.
*Tite-Live, Histoire Romaine, livre VIII, Paris, Société d’Edition ‘Les Belles Lettres, 1987, pp. 51-54.
 
=== Secundaire literatuur ===
*{{Aut|J. Bayet}}, ''Histoire politique et psychologique de la religion romaine'', Parijs, 1969.
*{{Aut|M. Beard - J. North}}, ''Religions of Rome: A History. Cambridge, Cambridge University Press, 1998.
150.337

bewerkingen