Vreemdelingenbeleid: verschil tussen versies

192 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
==Asielprocedure in Nederland==
Wie [[politiek asiel|asiel]] aanvraagt in Nederland, krijgt binnen 48 uur bericht. Wie absoluut kansloos is, moet Nederland direct verlaten. De anderen worden in een [[asielzoekerscentrum]] geplaatst, in afwachting van het oordeel. Wanneer dit oordeel in eerste instantie negatief dreigt uit te vallen, dan mag de asielzoeker hierop zijn zienswijze geven. Wordt de asielaanvraag uiteindelijk ook écht afgewezen, dan kan de asielzoeker bij de [[rechtbank]] in beroep gaan. Zegt ook de rechter "nee", dan kan de asielzoeker zelfs nog in [[hoger beroep]] gaan. De uitslag hiervan mag hij echter niet in Nederland afwachten. Volgens de voorstanders van dit systeem biedt het de asielzoeker voldoende kansen om aan te tonen dat hij rechtmatig in Nederland mag verblijven. Volgens tegenstanders is het een onnodig lange procedure waarin asielzoekers te lang (vaak zelfs enkele jaren) in onzekerheid moeten blijven leven.<br>
In een algemeen[[ambtsbericht]] van het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken wordt speciaal gekeken naar de veiligheid in het land van herkomst van asielaanvragers. In sommige gevallen wordt er ook een bijzonder of specifiekindividueel [[ambtsbericht]] opgesteld met betrekking tot de persoon van de asielaanvrager. Dit is ondermeer het geval bij asielzoekers die mogelijk in aanmerking komen voor toepassing van een uitsluitingsgrond, zoals '1f' (vermoedelijke eigen betrokkenheid bij oorlogsmisdrijven of schending van mensenrechten). Zie daarover onder [[Vluchtelingenverdrag van Genève]]. Daarnaast bestaan er ook deelambtsberichten over specifieke onderwerpen, zoals gestelde mensenrechtenschendingen door buitenlandse organisaties, zoals in Afghanistan de staatsveiligheidsdienst KhAD/WAD. Deze ambtsberichten zijn elementen die meewegen bij de beslissing over een asielaanvraag.
 
===Positieve beslissing===
Anonieme gebruiker