Filips II van Spanje: verschil tussen versies

1 byte verwijderd ,  12 jaar geleden
k
Deze eenheid was overigens slechts tijdelijk. Drie jaar later vielen de noordelijke en zuidelijke Nederlanden uiteen in de protestantse [[Unie van Utrecht]] en de katholieke [[Unie van Atrecht]]. De Opstand had inmiddels echter vaste politieke vorm gekregen, die in [[1581]] leidde tot het [[Plakkaat van Verlatinghe]], waarmee de noordelijke Staten-Generaal in [[1581]] Filips II verlaten (vervallen) verklaarde van zijn macht.
 
In 1578 steldeestelde Filips [[Alexander Farnese]], de zoon van Margaretha van Parma die later hertog van Parma zou worden, als landvoogd aan. Deze bleek een bekwaam veldheer te zijn die een lange reeks militaire successen tegen de noordelijke Nederlanden boekte. Bovendien werd Willem van Oranje, de inspirator van de Opstand op wiens hoofd Filips een prijs had gezet, in [[1584]] door [[Balthasar Gerards]] vermoord. Daarna zochten de opstandelingen uit arren moede aansluiting bij [[Engeland]] en gingen ze zelfs zover dat zij koningin [[Elizabeth I van Engeland|Elizabeth]] de [[soevereiniteit]] over de noordelijke Nederlanden aanboden. Die schrok daarvoor terug, maar stuurde in [[1587]] wel [[Robert Dudley]], [[graaf]] van [[Leicester (Engeland)|Leicester]], om de leiding te nemen. Diens compromisloze protestantisme maakte dat zijn verblijf op een mislukking uitliep.
 
==Annexatie van Portugal==
654

bewerkingen