Act of Union (1800): verschil tussen versies

25 bytes verwijderd ,  11 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
Het ging eigenlijk om twee aparte wetten: de ''Union with Ireland Act'', die aangenomen werd door het Britse parlement, en de ''Act of Union'', aangenomen door het Ierse parlement. Hoewel de wetten in 1800 werden aangenomen, werd de unie pas op 1 januari 1801 van kracht.
 
De Britse regering drukte de unie door na de [[Franse Revolutie]] in [[1789]] en de [[Ierse opstand van 1798]]. Zij hoopte zo de Ierse bevolking een eerlijker vertegenwoordiging in de regering te geven en daardoor verdere onrust te voorkomen. Bij de eerste stemming in het Ierse Lagerhuis kreeg de wet niet genoeg stemmen (109 tegenstemmen104 tegen 104 voorstemmen109), maar bij de tweede stemming werd wel een meerderheid behaald (158 tegen 115). De Britse regering wist de meeste critici voor zich te winnen door adellijke titels rond te strooien. Ook beloofden de Britten om [[rooms-katholiek]]en toe te laten als parlementsleden, hoewel deze belofte na de unie door koning [[George III van het Verenigd Koninkrijk|George III]] tenietgedaan werd. Pas vanaf 1829 konden katholieken lid van het Britse parlement worden.
 
In het nieuwe gecombineerde parlement kregen de Ieren 100 zetels in het Lagerhuis en 32 zetels in het Hogerhuis. Ook werd een nieuwe protestantse staatskerk gevormd, de ''United Church of England and Ireland''.
130.261

bewerkingen