Eikenloof: verschil tussen versies

1 byte verwijderd ,  12 jaar geleden
k
sp
k
k (sp)
'''Eikenloof''', in de vorm van een toefje van bladeren van de [[eik]] of een krans van eikenbladeren, werd in het begin van de 20e eeuw in Duitsland een geliefd ornament. Het trad in de plaats van de [[lauwerkrans]] die vooral met het antieke Griekenland en met het [[Romeinse Rijk]] in verband werd gebracht.
[[Afbeelding:Andrea Appiani 002.jpg|right|200px|thumb|Napoleon'sNapoleons mantel is versierd met bloemen, palmen, palmetten en lauweren maar op zijn buis zijn in gouddraad geborduurde eikenbladeren aangebracht.]]
 
In het Romeinse Rijk komt een krans van eikenbladeren voor als ceremonieleceremoniële kroon van een "redder" van een andere burger<ref>"Preussen, die Kunst und das Individuum" door Hans Dickel, Helmut Börsch-Supan E.A. 2003</ref> of, in het geval van [[Claudius]], als redder van de republiek en het [[principaat]] <ref>Munt uit 46 A.D. beschreven door Hans-Markus von Kaenel in "Münzprägung und Münzbildnis des Claudius" 1986 op [http://books.google.nl/books?id=7cu1_1PQPhUC&pg=PA273&lpg=PA273&dq=Eichenkranz%3BGermanen&source=web&ots=8pI97yIzIG&sig=ateIyK-UhcXGpVqYWTl5L3RmjqQ&hl=nl#PRA1-PT84,M1]</ref>
 
Eiken waren de Germanen heilig en in het Derde Rijk werd een Germaans ritueel herhaald waarbij een eikenkrans op de [[zomerzonnewende]] in een vuur werd verbrand. Daarbij werd de "Rütlischwur" uitgesproken<ref> De "Nordischen Kuriers" van 27 Juni 1933 op [http://www.akens.org/akens/texte/info/35/32.html]</ref>.
 
 
In de [[ornament]]en van de [[Empirestijl|Empire stijl]] van het Franse keizerrijk van [[Napoleon I]] spelen eikenbladeren een kleine rol, het keizerrijk zag zich vooral als een opvolger van het Romeinse verleden. Eikenbladeren komen voor als borduursel op [[koningsmantel]]s als die van het [[Koninkrijk Italië]] en op [[ordekleding]], de [[Orde van de IJzeren Kroon]] is daarvan een voorbeeld, en ambtskostuums.
Nu het eikenloof in de belangrijkste Noord-Duitse staat een vaste plek in het programma van militaire symbolen had gekregen volgden ook andere Noord-Duitse staten met het gebruiken van eikenloof. In gebieden die dichter bij de Latijnse cultuur staan zoals Oostenrijk en de staten in Zuid-Duitsland heeft het eikenblad een kleinere rol gespeeld.
 
Medailles werden in sommige gevallen versierd met een krans die voor de helft uit eiken- en voor de helft uit lauwerbladeren bestond. In andere gevallen kregen burgers een versiering met lauwerkrans terwijl de militairen een versiering in de vorm van een eikenkrans kregen. In [[Luxemburg]] heeft de Nederlandse Koning [[Willem II]] in zijn hoedanigheid als Groothertog een [[Orde van de Eikenkroon]] hestichtgesticht.
 
In Duitsland werden na 1811 eikenbladeren met daarop een jaartal aan ringen en sterren toegevoegd wanneer er sprake was van jubilea. Bij militaire verdienste en herhaalde benoemingen werd een eenvoudig eikenblad toegevoegd. In de Tweede Wereldoorlog werd de Orde Pour le Mérite niet langer meer verleend maar de Orde van het [[IjzerenIJzeren Kruis]] kende nu eikenloof, gouden eikenloof en gouden eikenloof met briljanten.
 
In de vormentaal van het [[Nationaal Socialisme]] komen veel eikenbladeren voor. Deze beweging zag zich dan ook als puur "Germaans". Als reactie daarop spelen de eikenbladeren in de vormentaal van de Bondsrepubliek Duitsland een kleine rol al komen ze in sportonderscheidingen wel degelijk voor.
 
[[Image:Coat_of_arms_of_'s-Hertogenbosch.jpg|right|200px]]
In de [[heraldiek]] komt eikenloof voor als de omgording van de [[wildeman]] die als [[schildhouder]], van sommige wapenschilden wordt gebruikt. Soms dragen de wildeman en zijn vrouwelijke tegenhanger ook een krans van eikenbladeren op het hoofd.
 
{{refs}}
109.557

bewerkingen