Dutch Swing College Band: verschil tussen versies

1.926 bytes toegevoegd ,  16 jaar geleden
Diverse aanvullingen
k (Paar aanvullingen)
(Diverse aanvullingen)
== De vroege jaren ==
De '''Dutch Swing College Band''' is een [[Nederlands]] [[dixieland]] [[orkest]], dat werd opgericht op [[5 mei]] [[1945]], de dag waarop de [[Tweede wereldoorlog]] in [[Nederland]] tot een eind kwam. Aan de wieg van het orkest stonden ''[[Peter Schilperoort]]'' (klarinet), ''Frans Vink'' (piano), ''Henny Frohwein'' (bas) en ''Tonny Nüsser'' (drums). Hoewel de stijl van het orkest bij de oprichting nog niet geheel vast lag, koos het orkest al snel voor de [[dixieland]] muziek als de stijl waarin het verder wilde gaan. In 1946 werd ''Frans Vink'' vervangen door ''Joop Schrier''. Ook werd het orkest - in verband met de gekozen muzikale richting - verder uitgebreid met onder meer ''Kees van Dorssen'' (trompet), ''Wim Kolstee'' (trombone) en ''Arie Merkt'' (drums).
 
De '''Dutch Swing College Band''' is een [[Nederlands]] [[dixieland]] [[orkest]], dat werd opgericht op [[5 mei]] [[1945]], de dag waarop de [[Tweede wereldoorlog]] in [[Nederland]] tot een eind kwam. Aan de wieg van het orkest stonden ''[[Peter Schilperoort]]'' (klarinet), ''Frans Vink'' (piano), ''Henny Frohwein'' (bas) en ''Tonny Nüsser'' (drums). HoewelAls deleider stijl van het orkest bij de oprichting nog niet geheel vast lag, koos het orkest al snel voor de [[dixieland]] muziek als de stijl waarin het verder wilde gaan. In 1946 werdfungeerde ''Frans Vink'' vervangen door ''Joop Schrier''. Ook werd het orkest - in verband met de gekozen muzikale richting - verder uitgebreid met onder meer ''Kees van Dorssen'' (trompet), ''Wim Kolstee'' (trombone) en ''Arie Merkt'' (drums).
 
Hoewel de stijl van het orkest bij de oprichting nog niet geheel vast lag, koos het orkest in [[1946]] voor de [[dixieland]] muziek als de stijl waarin het verder wilde gaan. In [[1946]] werd de leiding overgenomen door [[Peter Schilperoort]] en verliet pianist ''Frans Vink'' het orkest. Hij werd vervangen door ''Joop Schrier''. Ook werd het orkest - in verband met de gekozen muzikale richting - verder uitgebreid met onder meer ''Kees van Dorssen'' (trompet), ''Wim Kolstee'' (trombone) en ''Arie Merkt'' (drums). De naam van het orkest lag in de vroege jaren overigens nog niet duidelijk vast. Vaak werd het orkest in de vroege jaren aangeduid (ook op vroege platenlabels) als '''The Orchestra of the Dutch Swing College'''.
Het karakteristieke geluid dat het orkest in de late veertiger en vroege vijftiger jaren ontwikkelde, had onder meer als kenmerk het gebruik van twee klarinetten. Naast ''Peter Schilperoord'' trad ''Dim Kesber'' als tweede klarinettist tot het orkest toe.
Rond 1948 kwamen de eerste plaatopnamen op de markt en nam de populariteit van het orkest snel toe. De veertiger en vijftiger jaren van de twintigste eeuw waren de jaren van de dixieland revival. Dixieland muziek was toen razend populair, vooral bij de jeugd. Het orkest maakte niet alleen grammofoonplaten, maar het trad ook regelmatig - in de vijftiger jaren wekelijks - op voor de radio.
 
== De hoogtij jaren ==
Rond 1948 kwamen de eerste plaatopnamen op de markt en nam de populariteit van het orkest snel toe. De veertiger en vijftiger jaren van de twintigste eeuw waren de jaren van de dixieland revival. Dixieland muziek was toen razend populair, vooral bij de jeugd. Het orkest maakte niet alleen grammofoonplaten, maar het trad ook regelmatig - in de vijftiger jaren wekelijks - op voor de radio.
 
Het orkest beleefde haar grootste triomfen in de jaren '50 van de twintigste eeuw.
Beroemde buitenlandse musici die met de Dutch Swing College Band gespeeld hebben waren onder meer sopraansaxofonist ''Sidney Bechet'' en zangeres ''Neva Raphaello''.
DeHet bezettingkarakteristieke vangeluid dat het orkest was in de late veertiger en vroege vijftiger jaren nogontwikkelde, niethad gestabiliseerd.als Inmiddelsbelangrijke werdkenmerken dehet bas bespeeld door ''Bobgebruik van Oven''twee enklarinetten speeldeof ''Ariehet Ligthart''gebruik banjovan entwee gitaartrompetten. ''Naast [[Peter Schilperoord''Schilperoort]] entrad ''JoopDim SchrierKesber'' warenals mintweede ofklarinettist meertot dehet leidersorkest vantoe. hetDe orkesttweede trompet werd bespeeld door wisselende orkestleden.
Het orkest maakte niet alleen grammofoonplaten, maar het trad ook regelmatig - in de vijftiger jaren wekelijks - op voor de radio.
Ook buiten de grenzen trok het orkest toen de aandacht.
Beroemde buitenlandse musici die met de Dutch Swing College Band gespeeld hebben waren onder meer sopraansaxofonist '''[[Sidney Bechet]]''' (die de later zo bekend geworden ''Dutch Swing College Blues'' voor het orkest schreef) en zangeres '''Neva Raphaello''' die niet meer weg te denken was als vaste gast van het orkest na het grote succes van de plaatopname van '''Doctor Jazz'''.
 
De bezetting van het orkest was in de vroege vijftiger jaren nog niet gestabiliseerd. Inmiddels werd de bas bespeeld door ''Bob van Oven'' en speelde ''Arie Ligthart'' banjo en gitaar. De perfectionist ''Peter Schilperoord'' bleef de leider van het orkest.
Uit de jaren '50 van de twintigste eeuw dateren grote successen als ''Doctor Jazz'', ''When the Saints go Marching In'' (op beide zijden van een 78-toerenplaat), ''King Porter Stomp'' (met Sidney Bechet), ''Dutch Swing College Blues'', ''Cake Walking Babies Back Home'', ''Mon Homme'' en het nummer dat vrijwel vanaf het begin de herkenningsmelodie van het orkest was: ''Way Down Yonder in New Orleans''.
 
Uit de jaren '50 van de twintigste eeuw dateren de grote successen als ''Doctor Jazz'', ''When the Saints go Marching In'' (op beide zijden van een 78-toerenplaat in twee delen opgenomen), ''King Porter Stomp'' (met [[Sidney Bechet]]), ''Dutch Swing College Blues'' (ook met. en geschreven door [[Sidney Bechet]]), ''Cake Walking Babies Back Home'', ''Mon Homme'' en het nummer dat vrijwel vanaf het begin de herkenningsmelodie van het orkest was: ''Way Down Yonder in New Orleans''.
In 1955 verliet ''Peter Schilperoord'' het orkest en werd de leiding overgenomen door pianist ''Joop Schrier''. Als nieuwe klarinettist kwam ''Jan Morks'' toen bij het orkest. Het afscheid van oprichter Schilperoord werd gevierd met een groot concert in het Kurhaus in Scheveningen.
 
In 1955 verliet ''[[Peter Schilperoord''Schilperoort]] het orkest, enom werdte degaan werken als ingenieur bij [[Fokker]]. De leiding werd toen overgenomen door pianist ''Joop Schrier''. Als nieuwe klarinettist kwam ''Jan Morks'' toen bij het orkest. Het afscheid van oprichter Peter Schilperoord werd gevierd met een groot concert in het Kurhaus in Scheveningen. De [[grammofoonplaat]] ervan is nog steeds een collector's item.
Bij de aanvang van de zestiger jaren nam de belangstelling voor de [[dixieland]] muziek af. Het orkest besloot een wat breder repertoire te gaan spelen en werd in [[1960]] tegelijkertijd een beroepsorkest. Tot dan was het altijd een amateur-orkest geweest, waarvan de leden allemaal een werkkring hadden. Toen het orkest de keuze had gemaakt om beroepsorkest te worden, keerde ''Peter Schilperoord'' weer bij "zijn" orkest terug.
 
== De overgang naar beroepsorkest ==
Ook in de periode als beroepsorkest had de Dutch Swing College Band succes. Het maakte in die jaren veel tournees door het buitenland. Hoewel de belangstelling voor dixieland muziek afgenomen was, wist het orkest niettemin altijd een vast publiek te trekken.
 
Bij de aanvang van de zestiger jaren nam de belangstelling voor de [[dixieland]] muziek af. Het orkest besloot daarom een wat breder repertoire te gaan spelen, enmaar het zeer duidelijke accent lag nog steeds op de [[dixieland]] muziek. Het orkest werd in [[1960]] tegelijkertijd een beroepsorkest. Tot dan was het altijd een amateur-orkest geweest, waarvan de leden allemaal een normale werkkring hadden. Toen het orkest de keuze had gemaakt om beroepsorkest te worden, keerde ''[[Peter Schilperoord''Schilperoort]] weer bij "zijn" orkest terug. ''Joop Schrier'', ''Wybe Buma'' en ''Wim Kolstee'' verlieten het orkest toen.
In [[1990]] Overleed de oprichter [[Peter Schilperoord]]. Hij had het orkest toen in totaal 40 jaar geleid (van [[1945]] tot [[1990]], met een onderbreking tussen [[1955]] en [[1960]]). Klarinettist ''Bob Kaper'' nam de leiding toen over.
 
Ook in de periode als beroepsorkest had de Dutch Swing College Band succes. Het maakte in die jaren veel tournees door het (verre) buitenland. Hoewel de belangstelling voor dixieland muziek afgenomen was, wist het orkest niettemin altijd een vast publiek te trekken. Het karakteristieke geluid van het orkest bleef grotendeels behouden. Alleen de piano was uit het orkest verdwenen. Na een paar jaren als beroepsmusici verlieten ''Jan Morks'' en ''Martien Beenen'' het orkest.
Tot op de dag van vandaag (2005) bestaat de ''Dutch Swing College Band'' en treedt het orkest op.
 
== Het heden ==
 
In [[1990]] Overleed deoverleed mede-oprichter [[Peter SchilperoordSchilperoort]]. Hij had het orkest toen in totaal bijna 40 jaar geleid (van [[19451946]] tot [[1990]], met een onderbreking tussen [[1955]] en [[1960]]). Klarinettist ''Bob Kaper'' nam de leiding toen over. De bezetting veranderde met een zekere reglmaat. Niettemin deed ''Bob Kaper'' veel moeite om het oorspronkelijke geluid te handhaven. Hij slaagde hier gedeeltelijk in.
 
Inmiddels is geen van de orkestleden uit de hoogtij-jaren nog in het orkest aanwezig. Helaas is ook het karakteristoieke geluid wel enigszins verdwenen. Niettemin treedt het orkest tot op de dag van vandaag (2005) op en bestaat de ''Dutch Swing College Band'' nog steeds. Het orkest weet nog steeds een vast publiek te trekken, zestig jaren na de oprichting.
 
[[Categorie:Nederlandse band]]
162

bewerkingen