Satricum: verschil tussen versies

1.142 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
(→‎Verder lezen: er is al een link naar het Engels artikel, zie menu "in andere talen" links)
Tussen de stad Rome en Satricum liep een weg, die min of meer parallel liep aan de [[Via Appia]]. De stad zelf is grotendeels verdwenen door o.a. intensief ploegen in de 20e eeuw, maar de heuvel met de tempel van Mater Matuta is tamelijk ongeschonden door de tijd overgeleverd. Rond deze heuvel, ook wel Akropolis geheten, liggen de Pontijnse Moerassen die grotendeels drooggelegd zijn in de jaren '20 van de 20e eeuw. Satricum ligt circa tien kilometer van zee, met steden als [[Nettuno]] en [[Anzio]] in de nabijheid.
== Korte historische beschrijving ==
Volgens oude bronnen vormde Satricum aanvankelijk een kolonie van de Albanen (de bewoners van de Albaanse heuvels ten oosten van Satricum). De stad was lid van de in 499 v.Chr. opgerichte Latijnse Bond, en werd vanaf 488 v.Chr. bewoond door de [[Volsken|Volscen]]. Rome nam Satricum een aantal keren in, maar verloor het ook weer. Tot twee keer toe brandde de stad geheel af. Vanaf 346 v.Chr. is de locatie Satricum alleen nog maar bekend vanwege de tempel van Mater Matuta. De meest recente votiefgaven worden rond 100 voor Chr. gedateerd. Hieruit kan mogelijk afegleid worden dat de cultus rond dit tijdstip ophield te bestaan.
 
In de late Republiek en vroege Keizertijd werden er op en rond het voormalig stadsgebied van Satricum een aantal villae ofwel boerderijen gebouwd. Een van deze villae is in 1984 opgegraven. De villa werd in het begin van de eerste eeuw na Christus gebouwd en bestond uit twee delen. Het woondeel ofwel pars urbana is gebouwd als een romeins stadshuis. Een gang leidde naar een atrium waaromheen de belangrijkste vertrekken waren gesitueerd. In het atrium lag een kostbare mozaïekvloer met ingelegde marmerfragmenten. Naast de pars urbana lag een badhuis. Het tweede deel van de villa is de pars rustica. Hier waren de agrarische werkzaamheden gelocaliseerd. De villa werd rond het midden van de vijfde eeuw na Christus verlaten.
 
In de middeleeuwen werden de ruïnes van de Romeinse villa opnieuw bewoond. Bij de opgraving werd een aanzienlijke hoeveelheid middeleeuws materiaal aangetroffen. De vondsten dateren deze bewoning in het midden van de negende of tiende eeuw na Christus.
 
== Archeologische geschiedenis ==
Na de eerste opgravingen in 1896, waarbij o.a. de fundamenten van de Mater Matuta-tempel werden blootgelegd, werd de site van Satricum vanaf 1977 door Nederlandse archeologen onderzocht. De oudste vondsten bevinden zich in het Etruskisch Museum van de [[Villa Giulia]] in Rome. Amsterdamse en Groningse archeologen hebben inmiddels een aantal huizen opgegraven en ook zogenaamde [[votiefdepot]]s, plekken waar de gaven aan de godin Mater Matuta werden verzameld en begraven om ruimte te maken voor nieuwe gaven.
2

bewerkingen