Arthur Holmes: verschil tussen versies

12 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
k
Robot-geholpen doorverwijzing: Hitte - Link(s) veranderd naar temperatuur
k (2x lf)
k (Robot-geholpen doorverwijzing: Hitte - Link(s) veranderd naar temperatuur)
In 1910 behaalde Holmes zijn graad. Om aan geld te komen trad hij in dienst van een [[exploratie]]bedrijf in [[Mozambique]], waarvoor hij [[mineraal|mineralen]] ging zoeken. In zijn afwezigheid werden de resultaten van de datering aan de leden van de [[Royal Society]] voorgelezen. Helaas kreeg Holmes [[malaria]], hij was zo ziek dat zijn overlijdensbericht al verstuurd was, toen hij tegen de verwachting in herstelde. Eenmaal terug in Londen begon hij serieus werk te maken van het opstellen van de geologische tijsschaal. In 1913 (hij was toen 23) [[wetenschappelijke publicatie|publiceerde]] hij zijn boek ''The Age of the Earth'', waardoor hij bekend werd als de autoriteit op het gebied van geochronologie. In het boek schat Holmes de ouderdom van de Aarde op 1600 [[Ma (tijd)|Ma]], wat een groot verschil was met de tot dan toe aanvaarde ouderdomsschatting van Kelvin, namelijk 100 Ma. Aanvankelijk werden zijn ideeën dan ook niet aanvaard.
 
Geldgebrek zorgde ervoor dat Holmes zijn onderzoek moest staken en tussen 1920 en 1924 werkte hij eerst in de oliewinning in [[Myanmar|Birma]] en daarna als winkelier. Het debat over de ouderdom van de Aarde sloeg uiteindelijk om in zijn voordeel en in 1924 kon hij aan de slag als onderzoeker/[[hoogleraar]] aan de [[Universiteit van Durham]]. Holmes richtte zich nu op het volgende grote probleem in de geologie: het debat om de [[continentendrift]], het idee van [[Alfred Wegener]] dat de continenten over het Aardoppervlak bewegen. Hoewel er veel argumenten voor Wegeners hypothese waren, was er geen mechanisme bekend dat voor de enorme [[kracht]]en kon zorgen die nodig zijn om continenten te verplaatsen. Holmes was een groot voorstander van continentale drift, en in 1927 stelde hij dat langzame [[convectie]]stroming in de [[aardmantel|mantel]], aangedreven door een [[hittetemperatuur|hittestroom]]stroom die wordt veroorzaakt door [[radioactief verval]] in de Aarde, het mechanisme achter continentale drift moest zijn. Omdat Holmes geen enkel bewijs had was het idee pure speculatie, en weer nam vrijwel niemand hem serieus.
 
In de [[Tweede Wereldoorlog|oorlogsjaren]] hield Holmes zich bezig met het schrijven van zijn boek ''Principles of Physical Geology'', dat in 1944 verscheen. Het boek bevatte ook een controversieel hoofdstuk over het bewegen van de continenten. Inmiddels was hij hoogleraar aan de [[Universiteit van Edinburgh]] geworden. Hij ging door met onderzoek met en naar radiometrische datering, in 1947 had hij de ouderdom van de Aarde verder teruggedreven tot 3350 [[Ma (tijd)|Ma]]. In 1956 werd dat 4550 Ma, erg dichtbij de huidige schattingen. Omdat hij zelf te weinig geld had de (dure) radiometrische experimenten uit te voeren, waren zijn schattingen gebaseerd op metingen van [[Alfred Nier]].
412.039

bewerkingen